KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2020/1519 E., 2023/8341 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 14 Aralık 2023
- Esas No
- 2020/1519
- Karar No
- 2023/8341
- Temyiz eden (davacı)
- ...
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davalı)
- ... Bakanlığı / ANKARA
- Vekili
- 1. Hukuk Müş. Yrd. V. ...
Karar Metni
391 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
İstemin_konusu
Ukrayna uyruklu olan ve 20/04/2009 tarihinde Türk vatandaşı ile evlenen davacı tarafından, 5901 sayılı Türk Vatandaşlığı Kanunu'nun ''Türk Vatandaşlığının Evlenme Yoluyla Kazanılması'' başlıklı 16. maddesi uyarınca Türk vatandaşlığına alınması istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin İçişleri Bakanlığı Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğünün 19/07/2013 tarih ve 140 sayılı işleminin iptali istemiyle açılan dava sonucunda, ... İdare Mahkemesince, Danıştay Onuncu Dairesinin 30/04/2019 tarih ve E:2014/5203, K:2019/3474 sayılı bozma kararına uyularak, davanın reddi yolunda verilen 13/11/2019 tarih ve E:2019/2132, K:2019/2277 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, Türk vatandaşı olan eşinin yargılanmasına ilişkin konu ile bir ilgisinin bulunmadığı, eşinin bu ve benzeri olaylara karışması sebebiyle boşandıkları, idarenin takdir yetkisinin kullanılmasının keyfilik içerdiği, daha sonradan Türk vatandaşlığını kazandığından davanın konusuz kaldığı ileri sürülmektedir.
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, hukuki dayanağı bulunmayan temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile İdare Mahkemesi kararının 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesinin 4. fıkrası uyarınca onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davacının duruşma istemi yerinde görülmeyerek işin gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.
Dosyadaki belgeler ile temyiz dilekçesindeki iddiaların, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesinin 4. fıkrası uyarınca bozma nedenlerine uygunlukla sınırlı olarak incelenmesinden, temyiz istemine konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, kararın bozulmasını gerektirecek yasal bir sebebin bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Danıştay 10. Daire, E. 2020/1519, K. 2023/8341, 14 Aralık 2023 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama