Danıştay 10. Daire E.2020/1566 K.2024/1188

Davanın_konusu

04/02/2019 tarihinde cezası biterek tahliye olan davacı tarafından, hükümlü olarak 2005 yılında kaldığı... Tipi Kapalı Cezaevinde hücre cezası olmamasına karşın 7 ay süre ile hücrede hiç havalandırma hakkı tanınmadan sağlıksız koşullarda kaldığı, yeterli sağlık hizmetinden faydalanamadığı, bu süreç içerisinde tüberküloz ve hepatit B mikroplarını kaparak hastalandığı, özellikle tüberküloz nedeni ile ameliyatlar geçirdiği, ömrü boyunca ilaç kullanması gerektiği, telafisi imkansız bedensel zararlara maruz kaldığı iddia edilerek uğranılan zarara karşılık 500,00 TL maddi, 400.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 400.500,00 TL tazminatın 01/05/2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ...... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla davanın süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince davacının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI: Davacı tarafından, tahliye olduktan sonra tedavi belgelerini ve bilgileri tedavi gördüğü hastanelerden alarak eylemin idariliği sebebiyle bedensel zarara uğradığını öğrendiği, halen devam eden ve gelişen bir zarar olduğundan henüz zararın tam olarak öğrenilmesinden ve zamanaşımından da bahsedilemeyeceği, zarar tam olarak ortaya çıkmamışken eylemin idariliğinden bahsetmeye olanak bulunmadığı iddialarıyla temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI:Davalı idare tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ:...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davacının duruşma istemi yerinde görülmeyerek işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.