Danıştay 10. Daire E.2020/2436 K.2023/5344

Davanın konusu

Davacı tarafından, 04/04/2016 tarihinde üst solunum yolu enfeksiyonu şikayeti ile başvurduğu Giresun Prof. Dr. A. İlhan Özdemir Devlet Hastanesinde uygulanan enjeksiyon nedeniyle sağ bacağında kalıcı hasar oluştuğu iddiasıyla, davalı idarenin hizmet kusurundan kaynaklandığını ileri sürdüğü zararlarına karşılık 1.000,00 TL maddi ve 150.000,00 TL manevi tazminatın idareye başvuru tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; davacının istinaf başvurusunun maddi tazminata yönelik kısmının reddine, manevi tazminata yönelik kısmının kısmen kabulüne ve İdare Mahkemesince reddedilen manevi tazminatın 10.000,00TL'lik kısmının kaldırılmasına, 10.000,00 TL manevi tazminatın idareye başvuru tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı idare tarafından davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI: Davalı idare tarafından, Adli Tıp Kurumu raporunda hizmet kusuru bulunmadığı belirtildiğinden tazmin şartlarının oluşmadığı, yasal mevzuata göre enjeksiyon öncesinde yazılı onam alınmasının gerekmediği, hükmedilen manevi tazminat miktarının fahiş olduğu, hükmedilen manevi tazminata dava tarihinden değil de hüküm tarihinden itibaren faiz işletilebileceği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI: Davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.