KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2020/342 E., 2024/510 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 6 Mart 2024
- Esas No
- 2020/342
- Karar No
- 2024/510
- Temyiz eden (davacı)
- …
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davalı)
- … Vergi Dairesi Başkanlığı
- Vekili
- Av. …
Karar Metni
308 kelime·2 dk okuma·7 bölüm
İstemin_konusu
Davacı tarafından; İflas halinde … Hava Yolları A.Ş.'den tahsil edilemeyen ve … sayılı Sivil Hava Araçları Üçüncü Şahıs Mali Mesuliyet Sigortasının Ticari Olarak Temin Edilemeyen Kısmının Devlet Garantisi ile Karşılanması Hakkında Kanun'dan kaynaklanan kamu alacağının kanuni temsilci sıfatıyla davacıdan tahsili amacıyla düzenlenen … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin iptali istemiyle açılan dava sonucunda, …. İdare Mahkemesince, Danıştay Onuncu Dairesinin 26/02/2019 tarih ve E:2015/187, 2019/1533 sayılı bozma kararına uyularak davanın reddi yolunda verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davacı tarafından; asıl borçlu şirkette kanuni temsilci olduğu döneme ait bir borç olmadığı, bu nedenle sorumluluğu bulunmayan kamu alacağı için kanuni temsilci sıfatıyla adına ödeme emri düzenlenmesinde hukuka uygunluk bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Davalı idare tarafından; temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 10. Daire, E. 2020/342, K. 2024/510, 6 Mart 2024 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama