Danıştay 10. Daire E.2020/407 K.2024/1114

Davanın_konusu

Davacılar tarafından; 15/03/2016 tarihinde ... ili, ... ilçesi, ... mahallesinde yaşanan olaylar sonrasında yakınları ... ... yaşamını yitirdiğinden bahisle uğradıkları ileri sürülen maddi ve manevi zararlarının tazmini talebiyle İçişleri Bakanlığına yaptıkları başvurunun ... Valiliğine gönderilmesine yönelik tesis edilen... tarih ve E... sayılı işlemin iptali ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik kardeş ... için 100,00-TL, anne...için 100,00-TL, baba ... için 100,00-TL maddi tazminat ve kardeş ... için 100.000,00-TL, anne ... için 100.000,00-TL, baba ... için 100.000,00-TL manevi tazminat olmak üzere toplam 300.300,00-TL tazminatın olay tarihi olan 15/03/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; ... tarih ve E... sayılı işlemin iptali istemi yönünden davanın incelenmeksizin reddine, maddi ve manevi tazminat istemleri yönünden davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; davacıların istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI: Davacılar tarafından, yakınlarının 17 yaşında olduğu, güvenlik güçlerinin açmış olduğu ateş sonucunda yaşamını yitirdiği, hukuka aykırı bir şekilde uygulanan sokağa çıkma yasağı ile ölümüne sebep olunduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI: Davalı idare tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.