Danıştay 10. Daire E.2020/4399 K.2024/890

Davanın_konusu

Ankara ilinde emlakçılık işiyle iştigal eden davacı tarafından; taşınmazını satmak isteyen E.D. ile birlikte gittiği Çorum İl Nüfus Müdürlüğünce gerekli özen ve araştırma yapılmadan kendisini E.D. olarak tanıtan şahsa geçici kimlik belgesi düzenlenerek verildiği, bu geçici kimlik belgesiyle taşınmaz alım-satımına ilişkin noterde vekaletname düzenlendikten sonra anılan şahsa taşınmaz bedelini de ödediği,

kimliği hakkında gerçek dışı beyanda bulunan şahsa geçici kimlik belgesi düzenleyip vermek suretiyle dolandırılmasına sebebiyet veren davalı idarenin hizmet kusurunun bulunduğu iddiasıyla gerçek malik olmayan şahsa ödeme yapılması nedeniyle oluşan zararına karşılık 285.000,00 TL maddi tazminat ile dolandırılma olayı nedeniyle çekilen elem ve sıkıntılar için 20.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 305.000,00 TL tazminatın, 18/12/2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ...İdari Dava Dairesince; davacının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından; kendisinin kişiden şüphelenmesi üzerine nüfus müdürlüğüne gidilerek kişinin kimliğinin doğrulandığı, nüfus müdürlüğünden geçici kimlik belgesi verilmesi üzerine noterden vekaletname çıkarıldığı, bu kişiye geçici kimlik belgesinin verilmesinde davalı idarenin hizmet kusurunun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin 2. fıkrası uyarınca davacının duruşma istemi yerinde görülmeyerek gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.