Danıştay 10. Daire E.2020/4525 K.2024/511

İstemin konusu

Davacı kurum tarafından, hisseli olarak maliki oldukları taşınmazlara ilişkin olarak tarh ve tahakkuk ettirilen emlak vergisi ile kültür varlıklarını koruma payının kaldırılması istemiyle açılan davalarda ve bu davalar derdest iken düzenlenen ödeme emri ile yapılan haczin iptali için açılan davalarda.

Vergi Mahkemelerince dava konusu işlemlerin iptallerine karar verildiği, ancak davalar henüz sonuçlanmamış iken davalı idare tarafından 26/09/2006 tarihinde banka hesaplarına haciz konularak vergilerin yanında avukatlık ücreti ve posta masrafının tahsil edildiğinden bahisle haksız olarak yapılan haciz sırasında tahsil edilen avukatlık ücreti ve posta masrafının iadesi istemiyle yaptıkları başvurunun reddine ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptaline ve 38.236,77 TL icra avukatlık ücreti ve masrafın tahsil tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle iadesine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda, ...

İdare Mahkemesince, Danıştay Onuncu Dairesinin usule ilişkin 21/01/2019 tarih ve E:2016/467, K:2019/516 sayılı bozma kararına uyularak dava konusu işlemin iptali ile 38.236,77 TL avukatlık ücreti ve posta masrafının tahsil tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davacıya ödenmesi yolunda verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davanın süresinde açılmadığı, bahse konu tutarın belediye muhasebe kayıtlarının aktifinde yer almadığı, söz konusu vekalet ücretinin avukatlık sözleşmesi kapsamında belediye tarafından makbuz karşılığında avukata ödendiği, dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.