Danıştay 10. Daire E.2020/4751 K.2024/1603

Davanın konusu

Davacı tarafından, kadın sığınma evine yerleştirilen annesi müteveffa N.K'nın babası E.K. tarafından 03/10/2017 tarihinde öldürülmesi olayında, yetkililerce gerekli önlemler alınmadığından bahisle idarenin hizmet kusuru bulunduğu ileri sürülerek uğranılan zarara karşılık 500.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalı idarelerce ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesince; davacının istinaf başvurusunun reddine, davalı idarelerin istinaf başvurularının kabulüne, İdare Mahkemesi kararının nispi karar harcına ilişkin kısmının kaldırılmasına, hükmedilen manevi tazminat miktarı üzerinden hesaplanan 2.732,40 TL nispi karar harcının davacılara tamamlattırılmasına, 2.732,40 TL nispi karar harcının davalı idareden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI: Davalı idare tarafından, dava konusu olayın gerçekleştiği 03/10/2017 tarihinde yakınlarının görüşme talebi üzerine davacının annesi müteveffanın kendi isteğiyle eşi ve ailesi ile görüşmek istediği, müteveffa ile yapılan görüşmelerde can güvenliği riskinin olmadığını belirttiği, 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun kapsamında tedbir ve gizlilik kararı talebinde bulunmadığı, ilgili mevzuat uyarınca konukevinde çalışanların, kadını korumak gerekçesiyle Yönetmelikte belirtilen kurallar dışında kadının hak ve özgürlüklerine yönelik herhangi bir sınırlama getiremeyeceğinin düzenlendiği, gerçekleşen olayda hizmet kusurunun bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI: Davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ:...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.