Danıştay 10. Daire E.2020/529 K.2024/1415

Davanın_konusu

Davacı tarafından, muayenehanesinde yapılan denetimde Ayakta Teşhis ve Tedavi Yapılan Özel Sağlık Kuruluşları Hakkında Yönetmeliği'nin 31. maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi çerçevesinde sağlık kuruluşundaki herhangi bir faaliyet alanı veya birimin yetkisi olmayan kişiler tarafından kullanıldığından bahisle anılan Yönetmeliğin Ek-6 Müeyyide Formunun 27. maddesi uyarınca 310,404 TL idari para cezası ile cezalandırılmasına ve sağlık kuruluşunun ilgili biriminin faaliyetinin bir ay süreyle durdurulmasına ilişkin İstanbul Valiliği İl Sağlık Müdürlüğünün ... tarih ve ... sayılı işleminin "ilgili biriminin faaliyetinin bir ay süreyle durdurulmasına" ilişkin kısmının iptali istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:...İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiş; Anılan Mahkemenin ...tarih ve E:..., K:... ve Temyiz No:... sayılı kararıyla da, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48. maddesinin altıncı fıkrası uyarınca, noksan olan harç ve posta ücretinin verilen sürede yatırılmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunda bulunulmamış sayılmasına karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince istinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, muayenehanenin bir başka hekim ile birlikte müşterek şekilde kullanıldığı, denetim esnasında tedavi odalarında var olduğu iddia edilen lazer epilasyon cihazlarının diğer hekime ait olduğu, cihazların kendisine ait olmamasına rağmen ceza uygulanmasının hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ :...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin incelenmeksizin reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.