KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2021/3082 E., 2024/3661 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 2 Ekim 2024
- Esas No
- 2021/3082
- Karar No
- 2024/3661
- Temyiz eden (davalı)
- ... Gümrük Müdürlüğü / ...
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davacı)
- ... San. ve Tic. A.Ş.
- Vekili
- Av. ...
Karar Metni
304 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
İstemin_konusu
Halkalı Gümrük Müdürlüğü denetiminde bulunan, ... kod numaralı A Tipi Genel Antreponun işletmeciliğini yapan davacı şirket tarafından, teminatlarının iade edilmemesi kaydıyla söz konusu antreponun kapatılmasına ilişkin ... sayılı işlemin iptali istemiyle açılan dava sonucunda, ... İdare Mahkemesince, Danıştay Onuncu Dairesinin 01/10/2018 tarih ve E:2015/80, K:2018/2851 sayılı bozma kararı üzerine yeniden yapılan yargılama sonucunda konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığı yolunda verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından, dava açıldıktan sonra davacı tarafından cezaların ödenmesi nedeniyle teminat mektubunun iade edildiği, bu nedenle yargılama giderleri ve vekalet ücretinin kendilerine yükletilmesinin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacı tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 10. Daire, E. 2021/3082, K. 2024/3661, 2 Ekim 2024 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama