KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2021/4590 E., 2024/5679 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 2 Aralık 2024
- Esas No
- 2021/4590
- Karar No
- 2024/5679
- Temyiz eden (davacı)
- ... Vakfı
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davalı)
- ... Genel Müdürlüğü / ...
- Vekili
- Huk. Müş. ...
Karar Metni
299 kelime·1 dk okuma·4 bölüm
İstemin_konusu
İstanbul ili, Beyoğlu ilçesi, ... Mahallesi, ... ada, ... parselde kayıtlı taşınmazın 5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun geçici 7. maddesi uyarınca davacı vakıf adına tescili istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin Vakıflar Genel Müdürlüğü Vakıflar Meclisinin ... tarih ve ... sayılı kararının anılan taşınmaza ilişkin kısmının iptali istemiyle açılan davada; ... İdare Mahkemesince, dava konusu işlemin iptali yolunda verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararın Danıştay Onuncu Dairesinin 15/01/2016 tarih ve E:2015/4290, K:2016/128 sayılı kararı ile bozulması üzerine bozma kararına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda ... İdare Mahkemesince, davanın reddi yolunda verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 10. Daire, E. 2021/4590, K. 2024/5679, 2 Aralık 2024 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama