Danıştay 10. Daire E.2021/85 K.2021/1226

Dava konusu istem: Orman vasıflı olan ve 49 yıllığına 1991 yılında Türk Hava Kurumu'na eğitim alanı olarak tahsis edilen Antalya İli, Döşemealtı İlçesi, … Mahallesi, … Mevkiinde bulunan … ada, … parsel nolu taşınmazın 22.500,00 m²lik kısmını traktör ile sürerek bozup hububat ekmek , 20.081,00 m²lik alan içerisine de taş duvarla çevrili 5 (beş) adet hayvan ağılı yapmak suretiyle toplamda 42.581,00 m²lik alana davacının işgal ve tecavüzde bulunduğundan bahisle 3091 sayılı Kanun kapsamında alınan işgal ve tecavüzün önlenmesine ilişkin Döşemealtı Kaymakamlığı 'nın … tarih ve … karar sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; her ne kadar davacı tarafından altmış günlük süre içerisinde şikayette bulunulmadığı iddia edilmekte ise de.

3091 sayılı Kanun'da Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerle menfaati umuma ait olan taşınmaz mallara yapılan tecavüz veya müdahalelerde süre aranmayacağı kuralına yer verildiği, diğer yandan dosya kapsamında mevcut 08/08/1991 tarihli taahhüt senedinden, dava konusu parselin Havaalanı ve Havacılık Eğitim Tesisi olarak kullanılmak üzere 49 yıllığına Türk Hava Kurumu Genel Müdürlüğüne tahsis edildiğinin görüldüğü,

dava konusu işleme esas fezlekedeki ifadelerden ise, davacı tarafından söz konusu alana traktör ile sürmek ve hububat ekmek suretiyle tecavüz ve müdahalede bulunulduğu ve 3091 sayılı Kanun'un amacı doğrultusunda idari makamlara düşen görevin devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlere yapılan tecavüz ve müdahalenin önlenmesi olduğu da göz önüne alındığında, davalı Kaymakamlık tarafından kamu düzeninin sağlanması amacıyla tesis edilen dava konusu işlemde hukuka ve mevzuata aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; istinaf başvurusuna konu ... İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 6. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine kesin olarak karar verilmiştir.

Davacı tarafından, … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen kesin karara karşı yapılan temyiz başvurusu üzerine; … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:… sayılı kararıyla; bakılan davanın konusu itibarıyla 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde sayılan davalardan olmadığı, temyizi istenen kararın kesin olduğu, kesin kararların temyiz edilmesine olanak bulunmadığı gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından davacının temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanunla eklenen Geçici 8. maddesinde, 6545 sayılı Kanunla idari yargıda kanun yollarına ilişkin getirilen hükümlerin 2576 sayılı Kanun'un anılan Kanunla değişik 3. maddesine göre kurulan bölge idare mahkemelerinin tüm yurtta göreve başlayacakları (20/07/2016) tarihten sonra verilen kararlar hakkında uygulanacağı; aynı Kanun'un "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. fıkrasında, bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu ve "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin bu maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararlara karşı Danıştayda temyiz isteminde bulunulabileceği, kurala bağlanmıştır.

Öte yandan; 2577 sayılı Kanun'un 48. maddesinin 6. fıkrasında, temyizin kanuni süre geçtikten sonra yapılması veya kesin bir karar hakkında olması halinde kararı veren merciin temyiz isteminin reddine karar vereceği, ilgili merciin bu kararlarına karşı, tebliğ tarihini izleyen günden itibaren yedi gün içinde temyiz yoluna başvurulabileceği; 49. maddesinde ise, temyiz incelemesi sonunda Danıştay'ın kararı hukuka uygun bulursa onayacağı hüküm altına alınmıştır.

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.