Danıştay 10. Daire E.2021/87 K.2021/1472

San. Tic. Ltd. Şti. VEKİLİ : Av. ...

KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Bakanlığı / ANKARA

VEKİLLERİ

Hukuk Müşaviri Av. ... Av. ...

İSTEMİN_KONUSU : ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı şirkete ait özel sağlık kuruluşunda kadrolu ya da ikame olarak ikinci bir hekimin çalıştırılması istemiyle yapılan 05/06/2014 tarihli başvurunun zımnen reddine dair işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:...., K:... sayılı kararıyla.

Danıştay Onuncu Dairesinin 12/12/2019 tarih ve E:2019/8099, K:2019/10274 sayılı bozma kararına uyularak, Güzellik ve Estetik Amaçlı Sağlık Kuruluşları Hakkında Yönetmeliğin yürürlükten kaldırılması ile birlikte bu Yönetmeliğe göre açılan merkezler ya da ünitelerin faaliyet sürelerinin 1/1/2010 tarihinde sona erdiği, bu merkezlerden işleteni tabip olanlara muayenehane veya polikliniğe dönüşme imkânı verildiği, işleteni tabip olmayanlara ise işletenin tercihine göre güzellik salonuna veya tabip mesul müdür istihdam etmek şartıyla polikliniğe dönüşme hakkı tanındığı;

bu polikliniklerin, Yönetmeliğin -dava konusu işlemin tesis edildiği tarihte yürürlükte olan haliyle- 7. maddesindeki polikliniklerin en az iki tabip tarafından işletilebileceği ve asgari iki tabip kadrosu bulunduracağı kuralından ayrıksı olarak güzellik merkezlerinden polikliniğe dönüşen sağlık kuruluşu statüsünde tek hekim ile açılabildikleri; ayrıca bu polikliniklerin açılışlarında A tipi poliklinikler için aranan şartların aranmadığı, geçici 4. madde kapsamında bina ve fiziki şartlar bakımından da belli bazı kolaylıklar tanındığı;

bu bağlamda, mezkur hükme istinaden güzellik merkezinden polikliniğe dönüşen sağlık kuruluşlarına hem sahiplik hem de çalışacak asgari hekim kadrosu bakımından istisnai bir düzenleme yapıldığı, mevcut durumuyla sınırlı olarak faaliyette bulunabilmelerinin sağlandığı; buna göre, davacıya ait merkezin daha önceden güzellik merkezi olarak açıldığı ve Yönetmelikte tanınan tercih hakkı uyarınca da tabip mesul müdür istihdam ederek polikliniğe dönüştüğü, yukarıda yer verilen istisnai düzenlemeden faydalandığı, dolayısıyla mevcut haliyle faaliyetine devam edeceği, ikinci bir hekim çalıştırma isteminin kabul edilemeyeceği sonucuna varıldığından,

davacının ikinci bir hekim çalıştırma isteminin reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, benzer davalarda dava konusu işlemlerin iptaline karar verildiği, bu kararların kesinleştiği, Ayakta Teşhis ve Tedavi Yapılan Özel Sağlık Kuruluşları Hakkında Yönetmelik hükümleri gereği polikliniklerde ikinci bir hekimin kadrolu olarak çalışabileceği ve hatta faaliyetlerinin devamı açısından bunun bir zorunluluk olduğu, anılan Yönetmelikte normal poliklinik-güzellik merkezinden dönüşen poliklinik şeklinde bir ayrım yapılmadığı,

güzellik merkezinden dönüşen polikliniklerin farklı bir statüye sokulmadıkları, diğer poliklinikler gibi Yönetmeliğin poliklinikler için öngörülen hükümlerine tabi oldukları, polikliniklerin en az iki hekimle çalışabilecekleri, tek hekimle sunulacak sağlık hizmetinde aksamalar yaşanacağı, mesul müdürün yıllık izin hakkını dahi kullanamayacağı, davanın reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, temyize konu kararın hukuka uygun olduğu belirtilerek temyiz isteminin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesinin 4. fıkrası uyarınca onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, tetkik hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Ayrıca, anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesinin bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılacağı kuralına yer verilmiştir.

Dosyadaki belgeler ile temyiz dilekçesindeki iddiaların, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesinin 4. fıkrası uyarınca, Danıştay Onuncu Dairesinin 12/12/2019 tarih ve E:2019/8099, K:2019/10274 sayılı bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak incelenmesinden, temyiz istemine konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, kararın bozulmasını gerektirecek yasal bir sebebin bulunmadığı sonucuna varılmıştır.