KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2022/1371 E., 2022/1595 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 23 Mart 2022
- Esas No
- 2022/1371
- Karar No
- 2022/1595
- Temyiz edenler (davacılar)
- 1- … 5- …
Karar Metni
550 kelime·3 dk okuma·8 bölüm
2- … 6- … 3- … 7- … 4- … 8- … VEKİLLERİ : Av. …
TEMYİZ EDENLER (DAVALILAR) : 1- … Bakanlığı / ANKARA
VEKİLİ
I. Hukuk Müş. Yrd. V. …
2- … Valiliği
VEKİLİ
Av. …
İSTEMLERİN_KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi …. İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının taraflarca aleyhlerine olan kısımlarının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
DAVANIN_KONUSU : Ankara Garı önünde 10/10/2015 tarihinde düzenlenen bombalı saldırıda hayatını kaybeden …’ün yakınları olan davacılardan; müteveffanın anne ve babası için ayrı ayrı 150.000,00 TL, kardeşlerinden her biri için 75.000,00 TL olmak üzere toplam 750.000,00 TL manevi tazminatın idareye başvuru tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla davacıların manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile, davacılar … ve … için ayrı ayrı 15.000,00 TL, diğer davacıların her biri için 5.000,00 TL olmak üzere toplam 60.000,00 TL manevi tazminatın idareye başvuru tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalı idareler tarafından davacılara ödenmesine, fazlaya ilişkin manevi tazminat isteminin ise reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının Danıştay Onuncu Dairesinin 27/04/2021 tarih ve E:2021/593, K:2021/1958 sayılı kararı ile bozulması üzerine bozma kararına uyularak, 2577 Sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun değişik 45/4.maddesi uyarınca manevi tazminat istemi yönünden yeniden incelenen davada; davacılar … ve … için ayrı ayrı 30.000,00 TL, diğer davacıların her biri için 15.000,00 TL olmak üzere toplam 150.000,00 TL manevi tazminatın başvuru tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalı idareler tarafından davacılara ödenmesine, fazlaya ilişkin manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ_EDENLERİN_İDDİALARI : Davacılar tarafından, hükmedilen manevi tazminat miktarının düşük olduğu nisbi harcın kendilerine tamamlatılmasının hukuka aykırı olduğu, her bir davacı için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.
Davalı … Bakanlığı tarafından, 5233 sayılı Kanun manevi tazminatları kapsamadığından davacılar lehine manevi tazminata hükmedilemeyeceği, hükmedilen manevi tazminat tutarının yüksek olduğu, harçtan muaf olduklarından kendileri aleyhine harca hükmedilemeyeceği ileri sürülmektedir.
Davalı … Valiliği tarafından, hükmedilen manevi tazminat tutarının yüksek olduğu, kendilerinin hasım mevkiinden çıkarılmaları gerektiği, 5233 sayılı Kanun manevi tazminatları kapsamadığından davacılar lehine manevi tazminata hükmedilemeyeceği, harçtan muaf olduklarından kendileri aleyhine harca hükmedilemeyeceği ileri sürülmektedir.
TARAFLARIN_SAVUNMALARI : Davacılar tarafından, davalı idarelerin temyiz istemlerinin reddi gerektiği savunulmuştur. Davalı … Bakanlığı tarafından, davacıların temyiz istemlerinin reddi gerektiği savunulmuştur. Davalı … Valiliği tarafından, davacıların temyiz istemlerinin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 10. Daire, E. 2022/1371, K. 2022/1595, 23 Mart 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama