Danıştay 10. Daire E.2022/489 K.2023/5275

2- … VEKİLLERİ: Av. …

TEMYİZ EDEN (DAVALI): … Bakanlığı VEKİLLERİ: Av. …

İSTEMİN_KONUSU: Davacılardan ...'in geçirdiği operasyonun hatalı yapılması nedeniyle hamile kalması ve neticesinde çocuğunun dünyaya gelmesinde davalı idarenin hizmet kusuru bulunduğu ileri sürülerek, ... için 15.000,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi; … için 15.000,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 90.000,00 TL tazminatın 28/12/2010 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda, daha önce davanın reddi yönünde verilen kararın Danıştay (Kapatılan) Onbeşinci Dairesince bozulması üzerine bozma kararına uyularak ... İdare Mahkemesince davanın kısmen kabulü kısmen reddi yolunda verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENLERİN_İDDİALARI: Davacılar vekili tarafından; hastanenin kısırlaştırma ameliyatını yaptığını söylemesine rağmen ameliyatı yapmadığı, operasyonun yapıldığı kabul edilse dahi müvekkilinin tekrar hamile kalmasının operasyonun başarısız olduğunu gösterdiği, öte yandan hamile kalabileceği ihtimalinin olduğu belirtilerek başka doğum kontrolünün de uygulanması gerekeceği hususunda bilgilendirilme de yapılmadığı, Mahkeme tarafından müvekkilinin muayenesi sağlanmadan ve Adli Tıp Kurumundan rapor alınmadan genel bilgilerle karar verildiği belirtilerek temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

Davalı idare tarafından; hasta tedavisinde idareye izafe edilebilecek bir hizmet kusuru bulunmadığı, manevi tazminatın zenginleşme vasıtası haline getirilemeyeceği ve niteliği itibarıyla faiz yürütülemeyeceği, sembolik bir meblağ olması gerektiği ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN_SAVUNMALARI: Davacılar ve davalı idare tarafından, karşılıklı temyiz istemlerinin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.