Danıştay 10. Daire E.2022/570 K.2025/3545

Davanın_konusu

Davacılar tarafından, yakınları...'ın Tunceli-Ovacık karayolu üzerinde fiber optik iletişim sisteminin tamirini yaparken terör saldırısı sonucu 10/08/2016 tarihinde vefat ettiğinden bahisle olayda idarenin sorumluluğunun bulunduğu ileri sürülerek uğranıldığı iddia edilen zararlara karşılık eş ...için 200.000,00 TL, çocuklar ... ve... için 150.000,00 TL olmak üzere toplam 500.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:...sayılı kararıyla; davacılar yakını ...'ın fiber optik kablolarının tamiri için görevlendirildiği sırada bölücü terör örgütü mensuplarınca açılan ateş sonucu şehit düşmesinden dolayı ortaya çıkan manevî zararlardan davalı idarenin "meslekî risk" ilkesi gereğince kusursuz sorumlu olduğu, manevî zararı doğuran olayın yaşam hakkını sona erdiren bir ölüm olayı olması,

ölüme neden olan eylemin oluş şekli itibarıyla yarattığı infial, olayın etkisi ve niteliği, zarar gören davacılar ile hayatını kaybeden kişi arasındaki yakınlık ilişkisi dikkate alınarak eş ... için 100.000,00 TL, çocukları ... ve ... için ayrı ayrı 75.000,00 TL manevi tazminatın idareye başvuru tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte ödenmesi gerektiği gerkeçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu ... İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu gerekçesiyle davacıların ve davalı İçişleri Bakanlığının istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, dava konusu olayın 5233 sayılı Kanun kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, terör olayı nedeniyle uğranılan manevi zararların tazmininin mümkün olmadığı, hükmedilen tazminatın yüksek olduğu ileri sürülmektedir. Davacılar tarafından, hükmedilen tazminat miktarının düşük olduğu ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN_SAVUNMASI:Davalı idare tarafından, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır. Davacılar ve davalı ... Valiliği tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının gerekçeli onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyize konu kararda, davacılar yakını ...'ın fiber optik kablolarının tamiri için görevlendirildiği sırada bölücü terör örgütü mensuplarınca açılan ateş sonucu şehit düşmesi nedeniyle uğranılan manevî zararların davalı idarenin "meslekî risk" ilkesi gereğince tazminine ilişkin olarak verilen idare mahkemesi kararına karşı davacılar ve davalı İçişleri Bakanlığınca yapılan istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

Dava konusu olayda hizmet kusuru veya kusursuz sorumluluk hallerinin mevcut olmadığı, dava konusu olayın gerçekleştiği yerde terör faaliyetlerinin önlenmesine yönelik operasyonların yapıldığı, bölgeye giriş çıkışların yasaklandığı, operasyonlar nedeniyle fiber optik hattının zarar görmesi üzerine Tunceli Türk Telekom İl Müdürlüğünden meydana gelen arızanın giderilmesi talep edildiğinden davacılar yakınının olay yerinde görevlendirildiği,

bu sırada terör örgütü mensuplarınca gerçekleştirilen silahlı saldırı sonucu vefat ettiği dikkate alındığında, bu haliyle dava konusu olayın, terör olayı olduğu ve meydana gelen manevi zararın sosyal risk ilkesi gereğince topluma pay edilmesi gerektiği sonucuna varılmaktadır.

Bu durumda davacılar lehine mesleki risk ilkesi uyarınca manevi tazminat hükmedilmesine ilişkin İdare Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurularının reddine ilişkin temyize konu kararda sonucu itibarıyla hukuki isabetsizlik görülmemiştir.