Danıştay 10. Daire E.2023/1567 K.2023/8964

Davanın konusu

Davacı tarafından, Genelkurmay Başkanlığı... Komutanlığı emrinde ... olarak görev yapmakta iken katılmış olduğu Zeytin Dalı Harekatı kapsamında yaralanmasında idarenin kusursuz sorumluluğu bulunduğu ileri sürülerek 1.000,00 TL işgücü kaybı, 7.000,00 TL efor kaybı olmak üzere 8.000,00 TL (miktar artırım dilekçesiyle 1.223.985,10 TL) maddi tazminat, 10 yıllık emsal kira yardımı (miktar artırım dilekçesiyle 184.581,44 TL) ve 250.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla, dava konusu olay neticesinde %36 maluliyeti oluşan davacı hakkında "TSK'da görev yapamaz" kararı verilerek başka bir birime eğitim subayı olarak atandığı, dosya üzerinden yaptırılan bilirkişi incelemesi neticesinde davacının 1.223.985,10 TL iş gücü kaybı ve efor, 184.581,44 TL kira yardımı olmak üzere 1.408.566,54 TL maddi zararının bulunduğunun belirlendiği, bilirkişi raporu hükme esas alınabilir nitelikte bulunarak ve davacı tarafından verilen miktar artırım dilekçesi gözetilerek,

dava konusu olayda idarenin hizmet kusuru bulunduğu gerekçesiyle 1.223.985,10 TL iş gücü kaybı ve efor, 184.581,44 TL kira yardımı olmak üzere 1.408.566,54 TL maddi tazminat isteminin kabulüne; dava konusu olay nedeniyle 250.000,00 TL manevi tazminat isteminin takdiren 75.000,00 TL'sinin kabulüne, fazlaya ilişkin manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ...

İdari Dava Dairesince, İdare Mahkemesi kararının manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne ilişkin davalı idarenin istinaf başvurusunun reddiyle, maddi tazminat isteminin kabulüne ilişkin kısmı yönünden Dairelerince dosya üzerinden yeniden yaptırılan bilirkişi incelemesi neticesinde davacının maddi zararının yarar kalemlerinin düşülmesi sonrasında 858.496,00 TL olarak belirlendiği, bilirkişi raporunun hükme esas alınabilir nitelikte bulunduğu,

dava konusu olayda idarenin kusursuz sorumluluğu bulunduğu gerekçesiyle davalı idarenin istinaf isteminin kısmen kabulüyle İdare Mahkemesi kararının maddi tazminat isteminin kabulüne ilişkin kısmının kaldırılmasına, davacının 858.496,00 TL maddi tazminat isteminin kabulüyle idareye başvuru tarihi olan 04/07/2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine, fazlaya ilişkin maddi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davacı tarafından, maddi zararı belirlenirken kazanç kaybı zararı ve efor kaybı zararının ayrı ayrı belirlenmesi gerektiği, efor kaybı zararının görev aylığı üzerinden belirlenmesi gerektiği, kira kaybı alacağının karşılanmadığı, hükmedilen maddi tazminat tutarının maddi zararının karşılığı olmadığı ileri sürülmektedir. Davalı idare tarafından, davacının halen TSK bünyesinde görev yapmka olduğu, maddi bir zararının bulunmadığı, davanın reddi gerektiği, hükmedilen manevi tazminat tutarının yüksek olduğu, idarelerinin harçtan muaf olduğu ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI

Davacı tarafından davalı idarenin temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmakta olup, davalı idare tarafından davacının temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden davacının yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.