Danıştay 10. Daire E.2023/1663 K.2023/2234

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca Tetkik Hakiminin raporu ve sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, gereği görüşüldü:

Dava; davacı tarafından, kanser hastası olması sebebiyle tedavisi için kullanımı uygun görülen "Pembrolizumab" etkin maddeli "…" isimli ilaç bedelinin tedavisi süresince herhangi bir kesintiye tabi tutulmaksızın karşılanması ve tedavi sürecinde ödemiş olduğu ilaç bedellerinin kesintisiz olarak iadesi istemiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin İzmir Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünün … tarih ve … sayılı işleminin iptali ile 567.055,34 TL ilaç giderinin fatura tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılmıştır.

Dava dosyasının incelenmesinden; … İdare Mahkemesince dava konusu işlemin iptali, davacının ödemiş olduğu 567.055,34 TL ilaç bedelinin dava tarihinden (06/09/2022) itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesi yolunda verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı karara karşı davalı idare tarafından yapılan istinaf başvurusunun, …Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla temyiz yolu açık olmak üzere reddedildiği; davalı idare vekili tarafından Danıştaya hitaben verilen ve 27/02/2023 tarihinde kayda giren dilekçe ile …Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesinin anılan kararının temyizen incelenerek bozulmasının istenildiği anlaşılmaktadır.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanunla eklenen geçici 8. maddesinde, 6545 sayılı Kanun'la idari yargıda kanun yollarına ilişkin getirilen hükümlerin 2576 sayılı Kanun'un anılan Kanunla değişik 3. maddesine göre kurulan bölge idare mahkemelerinin tüm yurtta göreve başlayacakları 20/07/2016 tarihinden sonra verilen kararlar hakkında uygulanacağı; aynı Kanun'un "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. fıkrasında, bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu.

"Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin anılan maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararların Danıştayda temyiz edilebileceği.

"Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. fıkrasında, temyizin kesin bir karar hakkında olması halinde kararı veren merciin temyiz isteminin reddine karar vereceği; aynı maddenin 7. fıkrasında ise, temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşıldığı hallerde altıncı fıkrada sözü edilen kararın Danıştayın ilgili dairesince kesin olarak verileceği kurala bağlanmıştır.

Öte yandan.

2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde, konusu yüz bin Türk lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar hakkında verilen kararların temyiz edilebileceği hükme bağlanmış olup aynı Kanun'un ek 1. maddesinde yer alan düzenleme uyarınca, bu Kanun'da öngörülen parasal sınırlar; her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların, o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulandığından,

temyizen incelenerek bozulması istenilen Bölge İdare Mahkemesi kararının verildiği 2023 yılı için temyiz sınırı 581.000,00 TL olarak belirlenmiş bulunmaktadır.

Bu durumda; davacı tarafından, kanser hastası olması sebebiyle tedavisi için kullanımı uygun görülen "Pembrolizumab" etkin maddeli "…" isimli ilaç bedelinin tedavisi süresince herhangi bir kesintiye tabi tutulmaksızın karşılanması ve tedavi sürecinde ödemiş olduğu ilaç bedellerinin kesintisiz olarak iadesi istemiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin İzmir Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünün … tarih ve …sayılı işleminin iptali ile 567.055,34 TL ilaç giderinin fatura tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle bakılan davanın açıldığı anlaşılmakta olup,

2023 yılı için temyiz sınırının 581.000,00 TL olması nedeniyle dava değerinin temyiz sınırının altında kaldığı ve davanın 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde sayılan davalar arasında yer almadığı görüldüğünden,. Bölge İdare Mahkemesinin davalı idarenin istinaf başvurusunun reddi yolunda verdiği karar her ne kadar temyiz yolu açık olmak üzere verilmişse de kesin olup, temyizen incelenmesine hukuki olanak bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle, davalı idarenin TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, posta ücreti avansından artan tutarın isteği hâlinde davalı idareye iadesine, 26/04/2023 tarihinde oy çokluğuyla kesin olarak karar verildi.

(X) KARŞI OY

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Temyiz" başlıklı 46. maddesinin birinci fıkrasında, "Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin aşağıda sayılan davalar hakkında verdikleri kararlar, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebilir" kuralı yer almış, maddenin devamında, temyiz edilebilecek kararlar;

açılan davanın konusu esas alınarak belirlenmiş, aynı fıkranın (b) bendinde, "Konusu yüz bin Türk lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar" da verilen kararların temyiz edilebileceği kurala bağlanmış; aynı Kanun'un ek 1. maddesinde yer alan düzenleme uyarınca, bu Kanun'da öngörülen parasal sınırlar; her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların, o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulandığından,

davanın açıldığı 06/09/2022 tarihinde temyiz parasal sınırının 261.000,00 TL olduğu görülmüştür.

2577 sayılı Kanun'un yukarıda aktarılan maddelerinde, konusu belli bir para olan tam yargı davalarında verilen kararlardan hangisinin, 2577 sayılı Kanun'un 46/1-(b) maddesi uyarınca temyize tabi olup olmadığının; "verilen kararlara göre" değil, açılan davalardaki parasal miktara göre belirleneceği hükme bağlandığından; bu husustaki değerlendirmenin dava açma tarihinde yürürlükte bulunan temyiz parasal sınırının esas alınarak yapılması gerekmektedir.

Aksi uygulamanın, 2577 sayılı Kanun'da belirtilen parasal sınırlar yıl itibarıyla yeniden değerleme oranında arttırıldığından, davanın açılmasından sonraki yargılama sürecine göre kararın temyiz edilebilme durumunun değişmesi nedeniyle, kanun yollarına başvurma açısından, kanuni açıklığın bulunmadığı sonucunu doğuracağı açıktır.

Dosyanın incelenmesinden; davacı tarafından, kanser hastası olması sebebiyle tedavisi için kullanımı uygun görülen "Pembrolizumab" etkin maddeli "…" isimli ilaç bedelinin tedavisi süresince herhangi bir kesintiye tabi tutulmaksızın karşılanması ve tedavi sürecinde ödemiş olduğu ilaç bedellerinin kesintisiz olarak iadesi istemiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin İzmir Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünün … tarih ve … sayılı işleminin iptali ile 567.055,34 TL ilaç giderinin fatura tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle bakılan davanın 06/09/2022 tarihinde açıldığı;

dava konusu işlemin iptali, davacının ödemiş olduğu 567.055,34 TL ilaç bedelinin dava tarihinden (06/09/2022) itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesi yolunda verilen karara karşı davalı idare tarafından yapılan istinaf başvurusunun. Bölge İdare Mahkemesi. İdari Dava Dairesince reddi üzerine anılan kararın davalı idare tarafından temyizen incelenerek bozulması istemiyle temyiz başvurusu yapıldığı anlaşılmaktadır.