Danıştay 10. Daire E.2023/2098 K.2023/3992

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince, davacının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından.

6514 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 18/01/2014 tarihinde serbest meslek icra etme hakkı olan öğretim üyelerinden serbest meslek icra etmekte olanlar ile serbest meslek icra etmeyenlerin hukuksal olarak eşit statüde oldukları, anılan tarhiten önce mesai saatleri dışında muayenehanesinde serbest meslek icra eden öğretim üyelerinin faaliyetlerine devam ederken, aynı statü ve hukuki durumda bulunan ve aynı sıfatlar ile çalışan ancak muayenehane açmamış olan öğretim üyelerinin bir kısmına bu hakkın tanınmamasının eşitlik ilkesine ve hakkaniyete aykırı olduğu,

kendisinin 6514 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihe kadar geçen süreçte öğretim üyesi kadrosunda yükseköğretim kurumunda görev yaptığı ve bu süreçte muayenehane açma hakkı bulunduğu, hukuki güvenlik, hukuki belirlilik ve eşitlik ilkeleri gereği anılan Kanun'un yürürlük tarihinden sonra da serbest meslek icrasında bulunabileceği, aksi yaklaşımın anılan Kanun'un yürürlük tarihinden önce muayenehane açmamış olan öğretim görevlilerinin bir nevi cezalandırılması anlamına geleceği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, temyiz isteminin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.