Danıştay 10. Daire E.2023/260 K.2023/426

İstemin_konusu

Davacıların yakını …’ın polis memuru olarak görev yapmakta iken 11/12/2012 tarihinde gerçekleşen bir terör saldırısı sonucu hayatını kaybetmesinden dolayı uğranıldığı ileri sürülen zarara karşılık anne ve her bir çocuk için 25.000,00 TL maddi ve 25.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 75.000,00 TL maddi ve 75.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda,.

İdare Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik kararının maddi tazminat isteminin kabulüne ilişkin kısmının, Danıştay Onuncu Dairesinin 22/02/2021 tarih ve E:2015/2368, K:2021/642 sayılı kararı ile bozulması ve tarafların karar düzeltme istemlerinin de Danıştay Onuncu Dairesinin 16/03/2022 tarih ve E:2021/6502, K:2022/1356 sayılı kararı ile reddedilmesi üzerine.

İdare Mahkemesince bozma kararına uyularak davacıların maddi tazminat istemlerinin reddi yolunda verilen … tarih ve E:… , K:… sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENLERİN_İDDİALARI : Davacılar tarafından; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 55. maddesi uyarınca ifa amacı taşımayan ve rücu edilemeyen ödemelerin maddi zarar hesabında yarar olarak kabul edilemeyeceği, yapılan ödemelerin rücu edilemeyen kısımlarının tespit edilmesi gerektiği, maddi zarara ilişkin olarak bilirkişi incelemesi yaptırılmadan karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu, nispi harcın tümüyle haksız çıkan tarafa yüklenmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.