Danıştay 10. Daire E.2023/3540 K.2024/3089

İstemin_konusu

Davacılardan ...'ın 17/04/2010 tarihinde Salihli Devlet Hastanesinde yapılan enjeksiyon tedavisi sonrasında sol ayağında meydana gelen özür durumu nedeniyle uğranıldığı ileri sürülen, çocuk için 30.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi, anne ve babadan herbiri için 5.000,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi zararın idareye başvuru tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tazminine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda,

daha önce davanın reddi yolunda verilen kararın manevi tazminat isteminin reddine ilişkin kısmı ile reddedilen maddi tazminat miktarı üzerinden davalı idare lehine nispi vekâlet ücretine hükmedilmesine ilişkin kısmının Danıştay Onuncu Dairesinin 05/11/2019 tarih ve E:2019/6129, K:2019/7389 sayılı kararıyla bozulması,

kararın diğer kısımlarının onanması üzerine bozulan kısımlar yönünden bozma kararına uyularak yeniden dosyanın incelemesinden sonra davacıların manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne, kısmen reddine, reddedilen maddi tazminat miktarına karşılık 750,00-TL vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalı idareye verilmesine ilişkin olarak verilen ...İdare Mahkemesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının kabule ilişkin kısmının davalı idare tarafından temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI: Davalı idare tarafından, mevzuatta rızanın yazılı olması gerekliliğinin belirli durumlara hasren arandığı, muvafakatin büyük ameliyei cerrahiyeler için gerektiği, ağır hizmet kusurunun bulunmadığı, hükmedilen manevi tazminat miktarının fahiş olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI: Davacılar tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.