Danıştay 10. Daire E.2023/4600 K.2023/4937

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca Tetkik Hakiminin raporu ve sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, gereği görüşüldü:

Dava; davacı şirkete izinsiz hayvancılık tesisi inşaatına başlanıldığından bahisle … tarih ve … sayılı Mudanya İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü işlemiyle verilen 82.601,55 TL idari para cezasının vadesinde ödenmemesi üzerine, anılan para cezasının tahsili amacıyla Mudanya Vergi Daire Müdürlüğünce düzenlenen … tarih ve … ana takip dosya numaralı ödeme emrinin iptali istemiyle açılmıştır.

Dava dosyasının incelenmesinden; ... İdare Mahkemesince davanın reddi yolunda verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı karara karşı davacı tarafından yapılan istinaf başvurusunun, … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince .. tarih ve E:…, K:… sayılı kararla Danıştaya temyiz yolu açık olmak üzere reddine karar verildiği; davacı vekilleri tarafından Danıştaya hitaben verilen … kayıt tarihli dilekçe ile … Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin anılan kararının temyizen incelenerek bozulmasının istenildiği anlaşılmaktadır.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanunla eklenen geçici 8. maddesinde, 6545 sayılı Kanunla idari yargıda kanun yollarına ilişkin getirilen hükümlerin 2576 sayılı Kanun'un anılan Kanunla değişik 3. maddesine göre kurulan bölge idare mahkemelerinin tüm yurtta göreve başlayacakları 20/07/2016 tarihinden sonra verilen kararlar hakkında uygulanacağı; aynı Kanun'un "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. fıkrasında, bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu.

"Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin bu maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararların Danıştayda temyiz edilebileceği.

"Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. fıkrasında, temyizin kesin bir karar hakkında olması halinde kararı veren merciin temyiz isteminin reddine karar vereceği; aynı maddenin 7. fıkrasında ise, temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşıldığı hallerde altıncı fıkrada sözü edilen kararın Danıştayın ilgili dairesince kesin olarak verileceği kurala bağlanmıştır.

Öte yandan.

2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde, konusu yüzbin Türk lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar hakkında verilen kararların temyiz edilebileceği hükme bağlanmış olup aynı Kanun'un ek 1. maddesinde yer alan düzenleme uyarınca, bu Kanun'da öngörülen parasal sınırlar; her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların, o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulandığından,

temyizen incelenerek bozulması istenilen bölge idare mahkemesi kararının verildiği 2017 yılı için temyiz sınırı 103.000,00 TL olarak belirlenmiş bulunmaktadır.

Bu durumda, davacı şirkete izinsiz hayvancılık tesisi inşaatına başlanıldığından bahisle … tarih ve … sayılı Mudanya İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü işlemiyle verilen 82.601,55 TL idari para cezasının vadesinde ödenmemesi üzerine, anılan para cezasının tahsili amacıyla Mudanya Vergi Daire Müdürlüğünce düzenlenen … tarih ve … ana takip dosya numaralı ödeme emrinin iptali istemiyle açılan dava değerinin temyiz sınırının altında kaldığı ve davanın 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde sayılan davalar arasında yer almadığı görüldüğünden, İstanbul Bölge İdare Mahkemesi 10. İdare Dava Dairesince istinaf başvurusunun reddi yolunda verilen kararın temyizen incelenmesine hukuki olanak bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle, davacının TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, Bölge İdare Mahkemesince kesin olan karara karşı temyiz yolunun açık olduğunun belirtilmesi nedeniyle temyiz aşamasında davacı tarafından ödenmiş olan 219,70 TL harcın ve artan posta ücretinin davacıya iadesine, 28/09/2023 tarihinde oy çokluğuyla kesin olarak karar verildi.

(X)-KARŞI OY

Dosyanın incelenmesinden; davanın, 82.601,55 TL idari para cezasının vadesinde ödenmemesi üzerine, anılan para cezasının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle 09/03/2016 tarihinde açıldığı, … İdare Mahkemesince davanın reddi yolunda verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı karara karşı davacı tarafından yapılan istinaf başvurusunun … Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesince reddi üzerine anılan Bölge İdare Mahkemesi kararının davacı tarafından temyizen incelenerek bozulması istemiyle temyiz başvurusu yapıldığı anlaşılmaktadır.

Davanın açıldığı 09/03/2016 tarihinden önce, 28/06/2014 tarihinde 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun kanun yollarına ilişkin hükümlerinde 6545 sayılı Kanun'la değişiklik yapılmış ve bu hükümlerin anılan Kanun ile kurulan bölge idare mahkemelerinin tüm yurtta göreve başlayacakları 20/07/2016 tarihinden sonra verilen kararlar hakkında uygulanacağı kurala bağlanmıştır.

Anılan Kanun'un 20/07/2016 tarihinden itibaren uygulanmaya başlanan "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. fıkrasında, bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu.

"Temyiz" başlıklı 46. maddesinde Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin anılan maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararların Danıştay'da temyiz edilebileceği; anılan maddenin 1. fıkrasının (b) bendinde, konusu yüz bin Türk lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar hakkında verilen kararların temyiz edilebileceği hükme bağlanmış olup aynı Kanun'un ek 1. maddesinde yer alan düzenleme uyarınca, bu Kanun'da öngörülen parasal sınırlar;

her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların, o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanmaktadır.

6545 sayılı Kanun'la idari yargıda kanun yollarına ilişkin getirilen hükümlerin uygulanmaya başlandığı 20/07/2016 temyiz parasal sınırının 100.000,00 TL olduğu görülmüştür.

2577 sayılı Kanun'un yukarıda aktarılan maddelerinin birlikte değerlendirilmesinden; konusu belli bir parayı içeren tam yargı davalarında verilen kararlardan hangilerinin temyizen inceleneceği hususunda, "davanın konusu" ve "kanun tarafından öngörülen miktarı aşma" ölçütlerinin getirildiği anlaşılmaktadır.

Parasal bir miktarı içeren idari işlemlere karşı açılan davalarda verilen kararların, 2577 sayılı Kanun'un 46/1-(b) maddesi uyarınca temyize tabi olup olmadığının; "verilen kararlar"ın tarihine göre değil, davanın konusu olan parasal miktara göre belirleneceği hükme bağlandığından; bu husustaki değerlendirmenin, dava açma tarihinde yürürlükte bulunan temyiz parasal sınırının esas alınarak yapılması gerekmektedir.

Aksi yönde yapılacak uygulamanın, 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde belirtilen parasal sınırların yıl itibarıyla yeniden değerleme oranında arttırılması nedeniyle, bu tür davaların açıldığı yılda sonuçlanmaması hâlinde; kararın temyize tabi olup olmama, dolayısıyla davanın taraflarının bu kanun yolunu kullanıp kullanamama durumunun değişmesine neden olacağı ve bu durumun ise; kanun yollarına başvurma açısından, kanuni açıklık bulunmaması sonucunu doğuracağı açıktır.

82.601,55 TL idari para cezasının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle açılan işbu davanın, konusu ve miktarı itibarıyla davanın açıldığı 09/03/2016 tarihinde temyize tabi davalardan olduğu görüldüğünden, temyizen incelenerek bozulması istenen Bölge İdare Mahkemesi kararına karşı temyiz yolunun açık olduğu sonucuna varılmaktadır.