Danıştay 10. Daire E.2023/4674 K.2023/5501

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca Tetkik Hakiminin raporu ve sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra yürütmenin durdurulması istemi hakkında bir karar verilmeksizin gereği görüşüldü:

Dava; davacı tarafından, silahsız özel güvenlik çalışma izni ve kimlik kartı verilmesi talebiyle yapılan başvurunun güvenlik soruşturması olumsuz sonuçlandığından bahisle reddine ilişkin ...tarih ve ...sayılı Kayseri Valiliği Özel Güvenlik Komisyonu kararının iptali istemiyle açılmıştır. ...İdare Mahkemesince dava konusu işlemin iptaline ilişkin verilen ...tarih ve E:..., K:...sayılı karara karşı davalı idare tarafından yapılan istinaf başvurusu ...Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararı ile reddedilmiştir. Davalı idare tarafından, bölge idare mahkemesi kararının hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek temyizen incelenip bozulması istenilmektedir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 8. maddesinde, sürelerin, tebliğ, yayın veya ilan tarihini izleyen günden itibaren işlemeye başlayacağı, sürenin son gününün tatil gününe rastlaması halinde sürenin tatil gününü izleyen çalışma gününün bitimine kadar uzayacağı, bu Kanunda yazılı sürelerin bitmesi çalışmaya ara verme zamanına rastlarsa bu sürelerin, ara vermenin sona erdiği günü izleyen tarihten itibaren yedi gün uzamış sayılacağı.

46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi tebliğ tarihini izleyen otuz gün içinde Danıştayda temyiz edilebileceği.

48. maddesinin 6. fıkrasında, temyizin kanuni süre geçtikten sonra yapılması halinde kararı veren mercinin, temyiz isteminin reddine karar vereceği, bu karara karşı tebliğ tarihini izleyen günden itibaren yedi gün içinde temyiz yoluna başvurulabileceği; aynı maddenin 7. fıkrasında da, temyizin kanuni süre içinde yapılmadığının anlaşıldığı hâllerde 6. fıkrada sözü edilen kararın dosyanın gönderildiği Danıştay'ın ilgili dairesi ve kurulunca kesin olarak verileceği hükme bağlanmıştır.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 7/a maddesinin 4. fıkrasında, "Elektronik yolla tebligat, muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda yapılmış sayılır." kuralına yer verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden; temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının, temyiz isteminde bulunan davalı idarenin elektronik tebligat adresine 09/05/2023 tarihinde ulaştığı ve yukarıda aktarılan kanuni düzenleme uyarınca 14/05/2023 tarihinde tebliğ edilmiş sayıldığı görülmekte olup, davalı idare tarafından en geç 13/06/2023 tarihinde temyiz talebinde bulunulması gerekirken, bu süre geçirildikten sonra 14/06/2023 tarihli dilekçe ile temyiz isteminde bulunulduğu anlaşıldığından, davalı idarenin temyiz isteminin süre aşımı nedeniyle incelenmesi hukuken mümkün değildir.

Açıklanan nedenle, davalı idarenin temyiz isteminin süre aşımı nedeniyle reddine, dosyanın ...Bölge İdare Mahkemesi ...İdari Dava Dairesine gönderilmesine, artan posta ücretinin iadesine, 11/10/2023 tarihinde oy çokluğuyla kesin olarak karar verildi.

(X)-KARŞI OY

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. maddesinin 1. fıkrasında, "Vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır. Vekil birden çok ise bunlardan birine tebligat yapılması yeterlidir. Eğer tebligat birden fazla vekile yapılmış ise, bunlardan ilkine yapılan tebliğ tarihi asıl tebliğ tarihi sayılır. Ancak, Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun, kararların sanıklara tebliğ edilmelerine ilişkin hükümleri saklıdır."; 32. maddesinde, "Tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır. Muhatabın beyan ettiği tarih, tebliğ tarihi addolunur." kurallarına yer verilmiştir.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. maddesinde, vekille takip edilen işlerde tebligatın, vekalet ilişkisi devam ettiği sürece vekile yapılması gerekeceği kurala bağlandığından, vekalet ilişkisi sona ermediği halde asile yapılan tebligatın usulsüz olduğu, anılan Kanun'un 32. maddesi gereğince de usulüne aykırı bir tebligatın varlığı halinde, tebligatın muhatabın muttali olduğunu bildirdiği tarihte yapılmış sayılacağı açıktır.

Dosyanın incelenmesinden, davalı idarenin süresi içerisinde verilen savunma dilekçesinde, davalı Kayseri Valiliğinin davayı vekil vasıtasıyla takip ettiği, Avukat ... isimli şahsın vekil olduğu ve tebligat adresinin "Kayseri İl Jandarma Komutanlığı Muhakemat İşleri Kısmı ... Cad. Talas / KAYSERİ" olarak bildirildiği, İdare Mahkemesi tarafından dava konusu işlemin yürütmesinin durdurulmasına ilişkin verilen kararın bu adrese tebliğ edildiği, buna karşın İdare Mahkemesi tarafından dava konusu işlemin iptaline ilişkin verilen kararın ve temyize konu istinaf başvurusunun reddi yolundaki Bölge İdare Mahkemesi kararının davalı idarenin elektronik tebligat adresine tebliğ edildiği görülmektedir.

Bu durumda, vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılacağı yönündeki yasal zorunluluğa rağmen, dava konusu işlemin iptaline ilişkin mahkeme kararına karşı davalı idare tarafından yapılan istinaf başvurusunun reddi yolundaki temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının, davalı idare vekilinin gösterdiği adres yerine davalı idarenin elektronik tebligat adresine tebliğ edilmesinin tebligatı usulsüz kılması karşısında, davalı idare vekilinin 14/06/2023 kayıt tarihli dilekçeyle yaptığı temyiz başvurusunun süresinde olduğu kabul edilerek uyuşmazlığın esası yönünden inceleme yapılması gerektiği görüşüyle Daire kararına katılmıyorum.