Danıştay 8. Daire E.2023/4678 K.2023/4461

Hüküm veren Danıştay Sekizinci Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 14. maddesi uyarınca dava dosyası incelenerek işin gereği görüşüldü.

HUKUKİ SÜREÇ

Dava; 24/04/2023 tarihli ve 8 sayılı Makam Oluru ile kabul edilen Yükseköğrenim Özel Barınma Hizmetleri Yönergesi'nin; “Nakil” başlıklı 9. maddesinin 3. fıkrasının (g) bendinde yer alan "… ve yapı kullanma izin belgesi" ibaresinin iptali istemiyle açılmıştır.

İNCELEME VE GEREKÇE

USUL YÖNÜNDEN

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 3. maddesinde, idarî davaların, Danıştay, idare mahkemesi ve vergi mahkemesi başkanlıklarına hitaben yazılmış imzalı dilekçelerle açılacağı, dilekçelerde tarafların ve varsa vekillerinin veya temsilcilerinin ad ve soyadları veya unvanları ve adreslerinin, davanın konusu ve sebepleri ile dayandığı delillerin, davaya konu olan idarî işlemin yazılı bildirim tarihinin, tam yargı davalarında uyuşmazlık konusu miktarın gösterileceği, dava dilekçelerinin ve bunlara ekli evrakın örneklerinin karşı taraf sayısından bir fazla olacağı.

14. maddesinin 3. fıkrasında, dava dilekçelerinin, görev ve yetki, idarî merci tecavüzü, ehliyet, idarî davaya konu olabilecek kesin ve yürütülmesi gereken bir işlem olup olmadığı, süre aşımı, husumet, 3. ve 5. maddelere uygun olup olmadıkları yönlerinden sırasıyla inceleneceği. 15. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendinde ise, dilekçelerin 3. ve 5. maddelere uygun olmadıklarının tespiti hâlinde, yeniden dava açılmak üzere dilekçenin reddedileceği kurala bağlanmıştır.

Yargılama hukukunun temel ilkelerinden biri taleple bağlılıktır. Bu ilke uyarınca iptali istenen idarî işlemle sınırlı olarak mahkemelerce inceleme yapılması gerekmekte olup, talebin incelemeye konu olabilecek nitelikte açık, belirli ve somut olması gerektiği kuşkusuzdur.

Dava dilekçesinin incelenmesinden; her ne kadar davanın konusu ve sonuç kısmında anılan Yönerge'nin; “Nakil” başlıklı 9. maddesinin 3. fıkrasının (g) bendinde yer alan "… ve yapı kullanma izin belgesi" ibaresinin iptali istenilmiş ise de, dava dilekçesinin açıklamalar kısmında anılan Yönerge'nin 6. maddesinin 3. fıkrasının (g) bendindeki ibarenin hukuka aykırı olduğu hususuna yer verilerek kurumların başka bir gerçek veya tüzel kişiliğe devredilmek istenmesi halinde aranacak belgeler arasında yapı kullanma izin belgesinin de yer aldığı ve mevcut mevzuat hükümlerine göre inşaat ruhsatı almış kurumların yeni düzenlemeye göre yapı kullanma izin belgesi olmadığı için devir yapamayacağı, bu durumun kazanılmış hakları ihlal edeceği iddialarına yer verildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda; dava dilekçesinin konu ve sonuç kısmında Yönerge'nin; “Nakil” başlıklı 9. maddesinin 3. fıkrasının (g) bendinde yer alan "… ve yapı kullanma izin belgesi" ibaresinin iptali istenilmesine karşın dava dilekçesinin açıklamalar kısmında kurumların devri söz konusu olduğunda aranacak belgeler arasında yer alan yapı kullanma izin belgesinin düzenlendiği 6. maddeye yönelik hukuka aykırılık iddialarına yer verildiği görülmüş olup dava konusu edilen Yönergenin hangi hükümlerinin iptalinin istenildiği hususunun tereddüte yer vermeyecek şekilde ortaya konulması gerektiği anlaşıldığından dava dilekçesinin bu haliyle 2577 sayılı Kanunun 3. maddesine uygun bulunmadığı sonucuna varılmıştır.