Danıştay 10. Daire E.2023/5455 K.2023/6530

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca Tetkik Hakiminin raporu ve sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, gereği görüşüldü:

Dava; davacı tarafından, kendisiyle ilgisinin olmadığı bir boşanma davasında kimliğini haksız ve hukuka aykırı kullanan kişiler hakkında gereğinin yapılmasına karar verilmesi istemiyle açılmıştır.

Dava dosyasının incelenmesinden;... İdare Mahkemesince 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 3. maddesine uygun bulunmayan dava dilekçesinin reddi yolunda verilen ... tarih ve E:... , K:... sayılı karara karşı davacı tarafından yapılan istinaf başvurusunun, ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararla kesin olarak incelenmeksizin reddedildiği, anılan kararın davacı tarafından temyizen incelenerek bozulmasının istenilmesi üzerine Danıştay Onuncu Dairesinin 14/11/2022 tarih ve E:2022/6903, K:2022/5190 sayılı kararıyla temyiz isteminin reddine kesin olarak karar verildiği, bu karara karşı 04/09/2023 tarihli dilekçe ile itiraz edilerek temyizen incelenmesinin istenildiği anlaşılmaktadır.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'la eklenen geçici 8. maddesinde, 6545 sayılı Kanun'la idari yargıda kanun yollarına ilişkin getirilen hükümlerin 2576 sayılı Kanun'un anılan Kanun'la değişik 3. maddesine göre kurulan bölge idare mahkemelerinin tüm yurtta göreve başlayacakları 20/07/2016 tarihinden sonra verilen kararlar hakkında uygulanacağı; aynı Kanun'un "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. fıkrasında, bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu.

"Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin bu maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararlara karşı Danıştayda temyiz isteminde bulunulabileceği.

"Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. fıkrasında, temyizin kesin bir karar hakkında olması halinde kararı veren merciin temyiz isteminin reddine karar vereceği; aynı maddenin 7. fıkrasında ise, temyizin kesin bir karar hakkında olması halinde altıncı fıkrada sözü edilen kararın Danıştayın ilgili dairesince kesin olarak verileceği, kurala bağlanmıştır.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. fıkrasında, bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu; "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin bu maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararların Danıştayda temyiz edilebileceği, "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. fıkrasında, temyizin kesin bir karar hakkında olması halinde kararı veren merciin temyiz isteminin reddine karar vereceği; aynı maddenin 7. fıkrasında ise, temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşıldığı hallerde altıncı fıkrada sözü edilen kararın Danıştayın ilgili dairesince kesin olarak verileceği, hükme bağlanmıştır.

Bu durumda, Dairemizin 14/11/2022 tarih ve E:2022/6903, K:2022/5190 sayılı kararıyla kesin olarak verilen temyiz isteminin reddi kararına karşı yapılan temyiz isteminin kesin olarak incelenmeksizin reddi yolundaki 08/06/2023 tarih ve E:2023/2717, K:2023/3379 sayılı kararına karşı 04/09/2023 tarihli dilekçeyle yapılan istemin, anılan karara karşı herhangi bir başvuru yolu bulunmaması nedeniyle hukuken incelenmesi imkan dahilinde değildir.