Danıştay 10. Daire E.2023/6335 K.2023/8140

Davanın_konusu

Davacı şirket tarafından, Mardin ili, Dargeçit, Nusaybin ve Derik ilçelerinde meydana gelen terör olayları nedeniyle bakım ve işletimi yapılan elektirik dağıtım/iletim şebekesinin hasara uğradığından bahisle uğranılan zararların 5233 sayılı Kanun kapsamında tazmini istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin Mardin Valiliği Terör ve Terörle Mücadeleden Doğan Zarar Tespit Komisyonunun ... tarih ve ... (... tarih ve ...) sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince, Danıştay Onuncu Dairesinin 10/10/2022 tarih ve E:2019/5894, K:2022/4302 sayılı bozma kararına uyularak, davacının istinaf başvurusunun gerekçeli olarak reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından; yürütülen faaliyetin kamu hizmeti niteliğini haiz olması nedeniyle resmi makamlara başvuru dahi yapılmadan mümkün olan en kısa süre içinde zararın giderilmeye çalışıldığı, zararın meydana gelmesine terör olaylarının sebep olduğunun yapılacak inceleme ve araştırma neticesinde anlaşılabilecekken bu yönde bir girişimde bulunulmadan eksik incelemeyle karar verilmesinin hatalı olduğu iddialarıyla Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI: Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının İdari Yargılama Usul Kanunu'nun 50. maddesinin 4. fıkrası uyarınca onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.