Danıştay 10. Daire E.2023/6437 K.2024/1107

2- ... Özel İdaresi / ... VEKİLİ : Av....

KARŞI TARAF (DAVACI) : ... VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN_KONUSU : Davacı tarafından, Aksaray ili, Eskil ilçesi, ... Köyünde bulunan, eski ... parsel yeni ... ada ... parsel sayılı taşınmazın yer aldığı alanda yapılan arazi toplulaştırma işleminin iptali istemiyle açılan dava sonucunda, ... İdare Mahkemesince, Danıştay Onuncu Dairesinin 01/10/2018 tarih ve E:2015/686, K:2018/2837 sayılı usule ilişkin bozma kararına uyularak, dava konusu işlemin iptali yolunda verilen 03/06/2021 tarih ve E:2019/112, K:2021/440 sayılı kararın davalı idarelerce temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENLERİN_İDDİALARI

Davalı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü tarafından; toplulaştırmada davacıya eşdeğer yerler verildiği, toplulaştırma işleminin hukuka uygun olduğu, ayrıca davanın süresinde açılmadığı ileri sürülmektedir. Davalı Aksaray İl Özel İdaresi tarafından; davanın zamanaşımı ve süre yönünden reddi gerektiği, davacının eski yerine nazaran endeks değeri daha yüksek yer verildiği, yüz ölçümündeki azalmanın nedeninin bu olduğu, bilirkişi raporundaki değerlendirmelerde çelişki bulunduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacı tarafından temyiz istemlerinin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ :...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, davacı ... 'un dava konusu toplulaştırma işlemi kapsamındaki ... ada, ... parsel sayılı taşınmazını... tarih ve ... yevmiye numarasıyla Memiş İner'e satmak suretiyle devrettiği ve yeni malik ... tarafından kaldığı yerden davaya devam etmek istediğine ilişkin 13/11/2023 tarihli dilekçenin verildiği görülmüş olup, 2577 sayılı Kanun'un 26. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, davacı ... yerine ... 'in davacı konumuna alınmasına karar verilip, gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.