Danıştay 10. Daire E.2024/2497 K.2024/1919

İstemlerin_konusu

Davacı tarafından, İzmir ilinde faaliyet gösteren davacıya ait işyerinde 10/01/2013 tarihinde yapılan denetimde; ..., ..., ... ve ... isimli kişilerin işe giriş bildirgesinin, ... ... ve ...'a ait işten ayrılış bildirgesinin ve 2011/3-2013/2 dönemlerine ait, sosyal güvenlik destek primi belgeleri ile 2013/1, 2. aylarına ait aylık prim ve hizmet belgelerinin verilmediğinden bahisle 5510 sayılı Kanun'un 102. maddesi uyarınca 54.191,00 TL tutarında idari para cezası uygulanmasına ilişkin ... tarih ve ... sayılı İzmir Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Menderes Sosyal Güvenlik Merkezi işleminin iptali istemiyle açılan dava sonucunda, ...

İdare Mahkemesince, Danıştay Onuncu Dairesinin 09/11/2020 tarih ve E: 2019/4545, K: 2020/4635 sayılı bozma kararı ile ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı sonrasında yeniden yapılan yargılama sonucunda dava konusu işlemin kısmen iptali, kısmen davanın reddi yolunda verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının taraflarca aleyhlerine olan kısımlarının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENLERİN_İDDİALARI

Davacı tarafından; idari para cezasının hukuka aykırı olduğu, idari para cezasına temel alınan tutanağın Sosyal Güvenlik Kurumu Denetmenleri Yönetmeliğine, Sosyal Güvenlik Denetmenleri Denetim Standartlarına aykırı olarak karmaşık, okunaksız, karalamalar içeren şekilde düzenlendiği, sigortalıların işe giriş tarihlerinin ve ücretlerinin ayrı ayrı yazılmadığı, işveren vekilinin kimlik tespitinin yapılmadığı bu nedenlerle de usule aykırı olarak tutanak düzenlendiği için para cezasının tümden iptalinin ve kısmen davanın reddi yolundaki kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

Davalı idare tarafından, davanın tamamının reddine karar verilmesi gerektiği, denetimlerin açıkça yazıldığı, adı geçen işçilerin davacının iş yerinde çalıştığının açık olduğu ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN_SAVUNMASI: Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesinin 4. fıkrası uyarınca İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Dosyadaki belgeler ile temyiz dilekçelerindeki iddiaların, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesinin 4. fıkrası uyarınca bozma nedenlerine uygunlukla sınırlı olarak incelenmesinden, temyiz istemine konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve bozulmasını gerektirecek yasal bir sebebin bulunmadığı sonucuna varılmıştır.