Danıştay 10. Daire E.2024/5660 K.2024/4799

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca Tetkik Hakiminin raporu ve sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, gereği görüşüldü:

Dava; Dicle Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi ... Anabilim Dalında profesör unvanı ile öğretim üyesi olarak görev yapan davacı tarafından, mesai saatleri sonrasında serbest mesleki faaliyette bulunmak üzere muayenehane açma istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin Diyarbakır Valiliği İl Sağlık Müdürlüğünün ... tarih ve ...sayılı işleminin iptali istemiyle açılmıştır.

... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiş; ... Bölge İdare Mahkemesi...İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararıyla Danıştay Onuncu Dairesinin bozma kararına uyularak davacının istinaf başvurusu reddedilmiştir.

Anılan kararın temyizi üzerine ise, Dairemizin 07/03/2024 tarih ve E:2024/766, K:2024/608 sayılı kararıyla, davacının temyiz isteminin reddine ve temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının onanmasına kesin olarak karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından, Danıştaya hitaben verilen 26/08/2024 kayıt tarihli dilekçe ile karar düzeltme talebinde bulunulduğu görülmektedir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanunla eklenen geçici, 8. maddesinde, 6545 sayılı Kanunla idari yargıda kanun yollarına ilişkin getirilen hükümlerin, 2576 sayılı Kanun'un anılan Kanunla değişik 3. maddesine göre kurulan bölge idare mahkemelerinin tüm yurtta göreve başlayacakları 20/07/2016 tarihinden sonra verilen kararlar hakkında uygulanacağı; aynı Kanun'un "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. fıkrasında, bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu.

"Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin bu maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, Danıştayda temyiz edilebileceği, "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. fıkrasında, temyizin kesin bir karar hakkında olması halinde kararı veren merciin temyiz isteminin reddine karar vereceği; aynı maddenin 7. fıkrasında ise, temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşıldığı hallerde altıncı fıkrada sözü edilen kararın Danıştayın ilgili dairesince kesin olarak verileceği hükme bağlanmış.

6545 sayılı Kanun'un 103. maddesiyle 2577 sayılı Kanun'un kararın düzeltilmesi başlıklı 54. maddesi ilga edilerek, 20/07/2016 tarihinden sonra mahkemelerce verilen kararlar açısından karar düzeltme kanun yolu kaldırılmıştır.