Danıştay 10. Daire E.2024/599 K.2024/256

Davanın_konusu

… Ağır Ceza Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:.. sayılı kararı ile 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılan davacı tarafından, bahsi geçen cezai kovuşturmada, aleyhine delil olarak kabul edilerek mahkumiyetine esas alınan kişisel iletişim verilerinin mevzuat gereği bir yıl saklanması ve bir yıllık süre sonunda imha edilmesi gerekirken, silinmeyip muhafaza edilmesi nedeniyle mağduriyetine sebep olunduğu ileri sürülerek söz konusu kişisel verilerin hangi mevzuata dayanılarak ve ne şekilde muhafaza edildiğine ilişkin inceleme yapılıp, 4982 sayılı Bilgi Edinme Hakkı Kanunu kapsamında tarafına bilgi verilmesi istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararlarının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:.., K:… sayılı kararıyla; istinaf başvurusuna konu … İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun kesin olmak üzere reddine karar verilmiştir. Anılan kararın davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin temyize konu kararıyla temyizi istenen kararın kesin nitelikte olduğu gerekçesiyle davacının temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, uyuşmazlığın temyize tabi olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, davacının temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.