KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2025/74 E., 2025/478 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 5 Şubat 2025
- Esas No
- 2025/74
- Karar No
- 2025/478
- Temyiz eden (davalı)
- ... Kurumu Başkanlığı
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davacı)
- ...
- Vekili
- Av. ...
- İstemin_konusu
- ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı istinaf başvurusunun incelenmeksizin reddine yönelik kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Davanın konusu
- Davacı tarafından, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 102. maddesi uyarınca 16.824,00 TL para cezası verilmesine ilişkin işleme yapılan itirazın reddine yönelik Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı İstanbul Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Esenyurt Sosyal Güvenlik Merkezi Müdürlüğünün ... tarih ve ... sayılı işleminin iptaline karar verilmesi istenilmiştir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
354 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı tek hakim kararıyla; dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; İdare Mahkemesi kararının kesin olduğu gerekçesiyle davalı idarenin istinaf başvurusunun incelenmeksizin reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davalı idare tarafından, işlemlerin 5510 sayılı Kanun ile diğer ilgili mevzuatta belirlenen usul ve esaslara göre yürütüldüğü, dava konusu edilen işlemin de yasal mevzuata uygun olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacı tarafından, davalı idarenin temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 10. Daire, E. 2025/74, K. 2025/478, 5 Şubat 2025 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama