Danıştay 11. Daire E.1997/450 K.1998/1120

İstemin Özeti

Yükümlü şirketin 1992 yılında yasal defterlerine gider olarak kaydettiği ve indirim konusu yaptığı bazı faturalarla ilgili harcamaların ticari kazancın elde edilmesine ilişkin olmadığı dolayısıyla 3065 sayılı Yasanın 30/d maddesine göre indirim konusu yapılamayacağı ileri sürülerek yeniden düzenlenen beyannameler sonucunda 1992/Mart ve Ekim dönemleri için kaçakçılık cezalı katma değer vergisi tarh edilmiştir. ....

Vergi Mahkemesi … gün ve E:..., K:... sayılı kararıyla; katma değer vergisi indirimi kabul edilmeyen giderlerin ticari kazancın elde edilmesiyle ilgili olup olmadığı hususunun kurumlar vergisi tarhiyatına karşı açılan davada irdelendiği, mahkemelerince verilen E:..., K:... sayılı kararda, 109.327.357 lira tutarındaki söz konusu harcamaların, şirketin Ankara'daki müşterilerine verdiği iftar yemeği, şirket yöneticileri ve pazarlama elemanlarının konaklama gideri, işçi yemeği için koyun alımı, yılbaşı hediyeleri için yapılan harcamalar olması nedeniyle ticari kazancın elde edilmesi ile ilgili giderler olduğu sonucuna varıldığı,

dolayısıyla sözkonusu faturaların katma değer vergisi yönünden de indirim konusu yapılabileceği gerekçesiyle cezalı tarhiyatı terkin etmiştir. Vergi dairesi müdürlüğü, inceleme raporu doğrultusunda yapılan tarhiyatın yasaya uygun olduğu ileri sürülerek mahkeme kararının bozulması istenilmektedir.

Savunmanın Özeti : İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır. Danıştay Savcısı ...'in Düşüncesi : İleri sürülen bozma nedenleri, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinin 1 numaralı bendinde öngörülen nedenlerden hiçbirisine girmediğinden, temyiz isteğinin reddi ile hukuka ve usul hükümlerine uygun bulunan, vergi mahkemesi kararının onanması gerekeceği düşünülmektedir. Tetkik Hakimi ...'nin Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, 2577 sayılı Kanunun 49. maddesi 1. fıkrasında sayılan bozma nedenlerine uymadığından, temyiz isteminin reddi ile kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay Onbirinci Dairesince işin gereği görüşüldü:

Uyuşmazlık, yükümlü şirketin 1992 yılında yasal defterlerine gider olarak kaydettiği bazı faturalarla ilgili harcamaların şirketin faaliyetiyle ilgili olmadığı ileri sürülerek, sözkonusu faturalarda gösterilen katma değer vergisinin indirilemeyeceğinden bahisle yapılan cezalı tarhiyattan doğmuştur.

213 sayılı Yasanın 134. maddesinde vergi incelemesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak tespit etmek ve sağlamak olduğu belirtilmiş, 141. maddesinde de, inceleme esnasında lüzum görülen hallerde vergilendirme ile ilgili olaylar ve hesap durumlarının ayrıca tutanaklar ile tespit ve tevsik olunacağı, varsa ilgililerin itiraz ve mülahazalarının tutanağa geçirileceği hükmü yer almıştır.

Dosyanın incelenmesinden yükümlü şirketin 1992 yılı Mart, Ekim, Kasım ve Aralık aylarında yasal defterlerine kaydettiği toplam 10 fatura ile 109.327.357 lira tutarında harcamayı gider olarak beyan ettiği, bu faturalarda gösterilen katma değer vergisini indirim konusu yaptığı, bu harcamaların konaklama, iftar yemeği, koyun alımı, giyim, kumaş ve hediyelik eşya alışları için yapıldığı, inceleme raporu ekindeki tutanağın 16. maddesinde bu harcamaların kanunen kabul edilmeyen gider olduğunun şirket yetkilisi ile birlikte saptandığı, şirket yetkilisinin bu harcamalarla ilgili olarak,

söz konusu giderlerin şirketin kayıtlarına sehven gider olarak kaydedildiğini, bu harcamaların şirketin yetkili ortaklarının özel nitelikteki harcamalarından ibaret olduğunu, şirketin faaliyet konusu ile ilgili bulunmadığını ifade ettiği, tutanağın hiç bir itirazi kayıt konulmadan şirket yetkilisi tarafından imzalandığı, bu tespitler gözönünde tutularak söz konusu giderlere ilişkin katma değer vergisinin 3065 sayılı Yasanın 30/d maddesine göre indirim konusu yapılamayacağı ileri sürülerek yeniden düzenlenen beyannamelere göre cezalı tarhiyatın yapıldığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda vergi inceleme raporu ekindeki tutanağın hiçbir itirazi kayıt konulmadan imzalanması, tarhiyatın bu tutanaktaki tespitler dikkate alınarak yapılması ve katma değer vergisi indirimi kabul edilmeyen giderlerin şirketin faaliyetiyle ilgisinin bulunmadığının bizzat şirket yetkilisi tarafından ifade edilmesi karşısında, dava aşamasında sözkonusu giderlerin şirketin faaliyetiyle ilgili olduğu yolundaki iddialara itibar edilemeyeceğinden cezalı tarhiyatı terkin eden mahkeme kararında yasal isabet görülmemiştir. Açıklanan nedenlerle, temyiz isteminin kabulüne .... Vergi Mahkemesinin … gün ve E:..., K:... sayılı kararının bozulmasına 19.3.1998 gününde oyçokluğu iler karar verildi.

AZLIK OYU

İleri sürülen iddialar bozulması istenilen kararın dayandığı gerekceler karşısında, yerinde ve kararın bozulmasını sağlayacak durumda görülmediğinden temyiz isteminin reddi gerekeceği görüşüyle karara katılmıyoruz.