Danıştay 12. Daire E.1995/4297 K.1998/2646

. İdare Mahkemesinin … günlü, E:…, K:… sayılı kararıyla. 657 sayılı Yasanın 102.maddesinde. "Devlet memurlarının yıllık izin süresi, hizmeti bir yıldan on yıla kadar (on yıl dahil) olanlar için yirmi gün, hizmeti on yıldan fazla olanlar için otuz gündür.

Zorunlu hallerde bu sürelere gidiş dönüş için en çok ikişer gün eklenebilir." kuralına yer verildiği, bu yasal duruma göre, Devlet memurlarının yıllık izin sürelerinin hesaplanmasında dikkate alınacak hizmet sürelerinin tesbitinde, 657 sayılı Yasaya tabi kurumlarda geçen hizmet sürelerinin, bu Yasaya tabi olmayan bir kurumda geçmekle birlikte, bu Yasanın ek ve geçici maddeleriyle getirilen intibak hükümleri ile 657 sayılı Yasaya tabi kurumlarda geçmiş gibi kabul edilen hizmet sürelerinin dikkate alınacağının açık olduğu,

dosyanın incelenmesinden, davacının 1.7.1980-27.7.1985 tarihleri arasında bir ekmek fabrikasında işçi statüsünde çalıştığı, 26.10.1986 tarihinden sonra da, davalı idarede, dava takip memuru olarak çalışmaya başladığı, 9.12.1992 günlü dilekçesi ile, ekmek fabrikasında işçi statüsünde geçirdiği sürelerinin de memuriyette geçmiş sayılması halinde toplam oniki yıl hizmeti bulunduğundan bahisle, yıllık izin süresinin otuz gün olarak belirlenmesi istemiyle idareye yaptığı başvurunun, dava konusu işlemle davacının bu hizmetinin bir kamu kuruluşunda geçmediği için reddedildiğinin anlaşıldığı,

bu duruma göre, davacının 1.7.1980-27.7.1985 tarihleri arasında işçi statüsünde çalıştığı,. Ekmek Fabrikasının özel bir şahsa ait olduğunun da tesbit edildiği, iptali istenen işlemde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı, intibakta değerlendirilen geçmiş hizmet süresinin, izin süresinin hesaplanmasında dikkate alınmasının yasa koyucunun amacına uygun düşeceğini, idarenin gerekçesini oluşturan Başbakanlığın 3.3.1980 tarih ve 1980/22 sayılı genelgesinin yürürlükten kaldırıldığını öne sürmekte ve İdare Mahkemesi kararının temyizen incelenerek bozulmasını istemektedir.

Savunmanın Özeti: Temyizi istenen kararın usul ve kanuna uygun olduğu, bu nedenle istemin reddi gerekeceği yolundadır.

Danıştay Tetkik Hakimi: … Düşüncesi: İdare Mahkemesince verilen karar ve dayandığı gerekçe hukuk ve usule uygun olup, bozulmasını gerektirecek bir neden de bulunmadığından anılan kararın onanması gerektiği düşünülmüştür.

Danıştay Savcısı: … Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp idare mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenlerle, temyiz isteminin reddiyle idare mahkemesi kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA