Danıştay 12. Daire E.2018/2310 K.2022/1262

Dava konusu istem: … Bakanlığı … Başkanlığında koruma ve güvenlik görevlisi olarak görev yapan davacı hakkında, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 125. maddesinin birinci fıkrasının (E) bendinin (g) alt bendi uyarınca "Devlet Memurluğundan Çıkarma" cezası verilmesine ilişkin Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı Yüksek Disiplin Kurulunun … tarih ve … sayılı kararının iptali istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararla; dava dosyası, soruşturma raporu ve dava konusu Bakanlık Yüksek Disiplin Kurulu kararı incelendiğinde, disiplin soruşturmasına konu eylemin, emniyeti suiistimal suçunu oluşturduğu ve bu eylemin 657 sayılı Kanun'un 125. maddesinin birinci fıkrasının (E) bendinin (g) alt bendine tekabül ettiği belirtilmiş ve bu gerekçeyle disiplin cezası verilmişse de.

Bakanlık Yüksek Disiplin Kurulunca, söz konusu eylem tetkik edilerek 657 sayılı Kanun'da belirtilen karşılığının tespit edilmesi ve bu yönde bir karar verilmesi gerektiği gibi, şikayetçinin ifadesinin alınamaması ve soruşturma dosyasındaki diğer bilgi ve belgelerden disiplin cezasına dayanak eylemin tam olarak müştekinin belirttiği şekilde gerçekleştiğine ilişkin hiçbir şüpheye yer bırakmayacak verilerin bulunmadığı anlaşılmakla,

Bakanlık müfettişlerince yapılan soruşturma sonucunda davacının 657 sayılı Kanun'un 125/C-(ı) maddesi uyarınca aylıktan kesme cezası ile tecziye edilmesinin uygun olacağının belirtilmesine rağmen hatalı bir usulle Ceza Mahkemesi yerine geçerek eylemin emniyeti suiistimal suçu oluşturduğu kanaatine varılarak davacı hakkında tesis edilen işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle, dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının, şikâyetçiden herhangi bir şekilde para alması veya aldığı paranın bir kısmını iade etmemesi gibi yöneltilen bir suçlamayı başkaca bir açıklama ve delile ihtiyaç bırakmayacak şekilde kabul etmiş bulunduğu, aralarında herhangi bir akrabalık ve kan bağı bulunmadığı gibi önceye dayalı bir tanışıklığı da bulunmayan davacı ile şikâyetçinin, bu para alışverişinin her ne suretle yapılmış olursa olsun hayatın olağan akışına da aykırı olduğunun son derece açık olduğu, Mahkeme kararında belirtildiği gibi şikâyetçinin ifadesine başvurulmaması gibi bir durumun söz konusu olmadığı,

soruşturma raporunda yer verilen davacının eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/1. maddesinde düzenlenmiş bulunan güveni kötüye kullanma suçuna temas eder mahiyette olduğu şeklindeki görüş ve kanaate dava konusu işlemde yer verilmesinde mevzuata aykırı bir taraf bulunmadığı gibi, bu durumun idarenin ceza mahkemesi yerine geçerek ceza belirlediği gibi yorumlanmasına da imkân bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, 10/07/2018 tarih ve 30474 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi hükümleri uyarınca Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı yerine Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı hasım mevkiine alınmak suretiyle işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.