Danıştay 12. Daire E.2018/2392 K.2020/2938

Dava konusu istem: Dava, … ili, … İlçesi, … Ortaokulunda Öğretmen olarak görev yapan davacının, … İli, … İlçesi, Halk Eğitim Merkezi'nde müdür vekili olarak görev yaptığı dönemde işlediği iddia olunan fiilleri nedeniyle 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 125/C-(a) maddesi uyarınca 1/30 oranında aylıktan kesme cezası ile cezalandırılmasına ilişkin 31.05.2013 tarihli ve 1181331 sayılı işlemin iptali istemiyle açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının kız kardeşinin ilköğretim mezunu olduğu ve değişik tarihlerde.

Halk Eğitim Merkezinde açılan 3 adet "Biçki-Dikiş" kursunu tamamladığı ve kurs bitirme belgesi aldığı, ustalık belgesi bulunmadığı, Yaygın Eğitim Kurumları Yönetmeliğinin öngördüğü ücretli uzman ve usta öğreticilik ile ilgili alan yeterliliğinin bulunmadığı, kayıtlarda kursiyer olarak görülen …, …, …, …, … ve …'nın ifadelerinde ''bu kursa başvuru dahi yapmadıklarını, bu kurstan haberleri olmadığını" belirtmeleri, davacının "kurumdaki temizlik işlerinden dolayı böyle bir yola başvurdukları ve ikinci haftadan sonra …'nin kurumda sadece temizlik işlerinde çalıştığı, …'ye 8 ay çalıştırma sözleri olduğu,

kurstan aldığı ücretin, temizlik ücretinde de az olduğu, ayrıca …'nin, bu işe ihtiyacının olduğu" yolundaki ifadesi birlikte değerlendirildiğinde; davacının "kız kardeşi …'ye.

Kız Teknik ve Meslek Lisesi eski binasında kurs varmış gibi göstererek sahte kurs açtığı" iddiasının sübut bulduğu, …'nin yeterliliğinin olmadığı ve kursiyerlerin başvuru yapmadıkları görüldüğünden sübuta eren eylemi nedeniyle davacı hakkında tesis edilen aylıktan kesme cezasına ilişkin işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Daire kararının özeti: Davacının temyiz başvurusu üzerine Danıştay Onikinci Dairesince; davacının, Halk Eğitim Merkezlerinde, kursların açılmasında ve kapatılmasında teklifi hazırlayan kişi olduğu, kursların Milli Eğitim Müdürünün oluruyla açıldığı hususu ile kursiyerlerin devamsızlığının tespit edilmesi üzerine kursun kapatılması için davacının Milli Eğitim Müdürlüğüne teklifte bulunmuş olması ve kursiyerlerden …, …, …'nin kursa katıldıkları yönünde ifade vermiş olmaları birlikte değerlendirildiğinde, davacının suç işleme kastıyla hareket etmediği, kasıtlı olarak hareket ettiğine dair somut bir tespitin de bulunmadığı,

657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 125/C-(a) maddesinde belirtilen disiplin suçunun unsurlarının oluşmadığı, kasıtlı olarak söz konusu eylemleri gerçekleştirdiği ispatlanamayan davacının aylıktan kesme cezası ile cezalandırılmasına ilişkin işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddi yolunda verilen İdare Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

KARAR DÜZELTME TALEP EDENİN İDDİALARI

Davacının kardeşinin, Yaygın Eğitim Kurumları Yönetmeliğinin öngördüğü ücretli uzman ve usta öğreticilik ile ilgili alan yeterliliğine sahip olmadığı hususu ile disiplin soruşturması sırasında alınan ifadeler birlikte değerlendirildiğinde davacıya isnat edilen fiilin sübuta erdiği, dava konusu işlemde usul ve hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek Danıştay Onikinci Dairesince verilen kararın düzeltilmesi istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Karar düzeltme isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: Kararın düzeltilmesi dilekçesinde ileri sürülen nedenler, 2577 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen 3622 sayılı Kanun ile değişik 54. maddesi hükmüne uygun bulunduğundan, karar düzeltme isteminin kabulü ile Danıştay Onikinci Dairesinin 23/11/2017 tarih ve E:2014/10400, K:2017/5994 sayılı kararı kaldırılarak uyuşmazlık yeniden incelendi:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.