Danıştay 12. Daire E.2018/2956 K.2021/4892

Dava konusu istem: Öğretmen olarak görev yapmakta iken emekliye ayrılarak 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanunu'na göre emekli aylığı bağlanan davacı tarafından, 10/10/1980-15/08/1983 tarihleri arasında Sıkıyönetim Komutanlığınca atanmak suretiyle belediye başkanlığı görevini yerine getirdiğinden bahisle tarafına makam ve görev tazminatı ödenmesi talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin 30/06/2014 tarihli işlemin iptali ile yoksun kaldığı parasal haklarının ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

İdare Mahkemesince; makam ve görev tazminatının ödenmesi için belediye başkanlığı görevini seçilerek veya atanarak yürütmüş olma hususunda mevzuatta herhangi bir ayrıma yer verilmediği, 5510 sayılı Kanun'da da daha önce vekaleten veya atanmak suretiyle belediye başkanlığı görevini yürütmesi nedeniyle makam ve görev tazminatı almaya hak kazananlardan, bu tazminatlardan yararlanmayan belediye başkanlarına makam ve görev tazminatı ödenmeyeceğine dair düzenleme getirilmediği anlaşıldığından,

belediye başkanlığına atanarak 1980-1983 yılları arasında bu görevi yürütmüş olan davacının, 5434 sayılı Kanun'un Ek 68. maddesi uyarınca ödenen makam ve görev tazminatından yararlandırılması gerekirken aksi yönde tesis edilen işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle, dava konusu işlemin iptaline ve davacının yoksun kaldığı makam ve görev tazminatının ödenmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

2303 sayılı Kanun uyarınca yürütülen belediye başkanlığı görevinin vekaleten yerine getirildiği, 5434 sayılı Kanun ve 657 sayılı Kanun'da vekaleten yürütülen görevlerden dolayı makam ve görev tazminatı ödeneceğine dair düzenleme bulunmadığı, bu nedenle dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu, ayrıca idarelerinin harçtan muaf olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.