Danıştay 12. Daire E.2018/2988 K.2021/5935

Dava konusu istem: Maliye Bakanlığına bağlı olarak Çevre ve Şehircilik Bakanlığı Merkez Saymanlık Müdürlüğünde … olarak görev yapan davacı tarafından.

657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 152. maddesine istinaden yürürlüğe konulan Devlet Memurlarına Ödenecek Zam ve Tazminatlara İlişkin Kararın eki II sayılı Cetvelin Grup-16 bölümünün 3. sırası uyarınca %60 oranı üzerinden ödenen özel hizmet tazminatının, eşit işe eşit ücret prensibi çerçevesinde, aynı Kararın eki III sayılı Cetvelin "F- Adalet Hizmetleri Tazminatı" bölümünün 1/d sırasında,

yargı teşkilatında görev yapan şefler için öngörülen %110 oranı üzerinden ödenmesi talebiyle yapılan başvurunun zımnen reddine ilişkin işlemin iptali ile yoksun kaldığı parasal hakların idareye başvuru tarihinden itibaren ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. İdare Mahkemesince.

657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 152. maddesinde, memurlara zam ve tazminat ödenmesinin öngörüldüğü; aynı maddeyle görevin önem, sorumluluk ve niteliği, görev yerinin özelliği, hizmet süresi, kadro unvan ve derecesi ile eğitim seviyesi gibi hususlar göz önüne alınarak, tazminat oranlarının belirlenmesi hususunda Bakanlar Kuruluna takdir ve düzenleme yetkisi verildiği; bu düzenlemeye istinaden 17/04/2006 tarih ve 2006/10344 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla yürürlüğe konulan Devlet Memurlarına Ödenecek Zam ve Tazminatlara İlişkin Karar'ın eki III sayılı Cetvelin "F.

Adalet Hizmetleri Tazminatı" bölümünün 1/d sırasında Yüksek Mahkemeler, Yüksek Seçim Kurulu, Sayıştay, il ve ilçe seçim kurulları ile adli, idari ve askeri yargıda (ceza infaz kurumları ve icra müdürlükleri personeli dahil) fiilen görev yapan ve 1 ilâ 4. dereceden aylık alan şefler için %110 oranı üzerinden adalet hizmeti tazminatı ödenmesinin kurala bağlandığı.

152. maddede yer verilen kriterlere göre, Bakanlar Kurulu kararıyla farklı kurumlarda görev yapan aynı unvanlı personel için farklı tazminat oranlarının belirlenmesinin mümkün olduğu; yargı teşkilatında görev yapan şeflere ödenen tazminatın, davacıya da ödenmesini zorunlu kılacak hukuksal bir durum söz konusu olmadığı gibi, daha yüksek bir özel hizmet tazminatı oranı üzerinden davacıya ödeme yapılması hususunda idarenin yargı kararıyla zorlanmasının da mümkün bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

657 sayılı Kanun'a tabi olarak çalışan ve aynı statüde bulunan şeflerin bir kısmının, özel hizmet tazminatı oranlarının daha yüksek belirlenmesinin adaletsizliğe ve mağduriyete neden olduğu; ayrıca, Kamu Denetçiliği Kurumunun benzer mahiyetteki bir olayda, farklı kurumlarda görev yapan ve farklı özlük haklarına sahip olan mali hizmetler uzmanları için tavsiye kararının bulunduğu belirtilerek Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Görev yerinin özelliği, hizmet alanı, kurumsal özellik gibi kriterler dikkate alınarak, farklı kurumlarda görev yapan şeflere farklı oranlarda tazminat ödenmesinde mevzuata ve hukuka aykırılık bulunmadığı savunulmaktadar.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 02/07/2018 tarih ve 703 sayılı Kanun Hükmünde Kararname uyarınca Maliye Bakanlığı yerine "Hazine ve Maliye Bakanlığı" husumete alınarak, işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.