Danıştay 12. Daire E.2018/3272 K.2020/4029

Dava konusu istem: Aydın Belediyesinde ulaşım hizmetleri müdürü olarak görev yapmakta iken 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun gereğince kadrosuyla birlikte Efeler Belediyesine devri yapılan davacı tarafından, ek ödemenin uzman unvanına göre hesaplanmasına ilişkin davalı idare işleminin iptali ile yoksun kaldığı parasal tutarın hak ediş tarihinden itibaren işletilecek en yüksek banka mevduat faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince, davacının Aydın Belediyesinde uzman kadrosunda görev yaptığı ve daha sonra 6360 sayılı Yasa uyarınca Efeler Belediyesine de uzman kadrosuyla atamasının yapıldığı, söz konusu işlemlere karşı herhangi bir dava açmadığı, davalı idareye uzman kadrosuyla atanan ve müdürlük görevine vekaleten atanması söz konusu olmayan davacıya, müdürlük kadrosuna göre hesaplanan ek ödemenin veya maaşın ödenmesinin mümkün olmadığı, devirden önceki kadrosunun da uzman kadrosu olması nedeniyle 6360 sayılı Yasa uyarınca ek bir tazminat ödenemeyeceği gerekçesiyle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, eski kadrosunda kendisine ödenen maaş ve özlük haklarının korunması gerektiği, davalı idarenin takdir hakkını hukuka aykırı biçimde kullandığı, tesis edilen işlemin 5393 sayılı Belediye Kanunu'na ve 6360 sayılı Kanun'a aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.