Danıştay 12. Daire E.2018/4323 K.2021/5490

Dava konusu istem: Sakarya Üniversitesi … Başkanlığında … tarihleri arasında daire başkanı olarak görev yapan ve … tarihinde isteğiyle emekliye ayrılan davacı tarafından, daire başkanlığı görevinden dolayı makam ve görev tazminatından yararlandırılmadığından emekli aylığının düşük bağlandığından bahisle, bu durumun düzeltilmesi talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin … tarihli işlemin iptali ile yeniden hesaplama neticesinde oluşacak aylık farkının, hak ediş tarihlerinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …. İdare Mahkemesince; 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'na ekli (IV) sayılı Cetvelde makam tazminatı ödenecek personelin sayma yoluyla belirtildiği, sadece belirtilen unvanlarda görev yapmış olanların bu haktan yararlanabileceği, bu kapsamda, üniversitede görev yapan daire başkanlarının anılan Cetvelin 7. sırasında sayılmadığı dikkate alındığında, … Üniversitesi Yapı İşleri ve Teknik Dairesi Başkanlığında Daire Başkanı olarak görev yapmış olan davacıya, makam ve buna bağlı olarak da görev tazminatı ödenmesinin mümkün olmadığı anlaşıldığından, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Daire başkanlığı görevi nedeniyle makam ve görev tazminatından yararlandırılması gerektiği, anılan tazminatlara hak kazanılabilmesi için iki yıl süreyle görevde bulunulmasının yeterli olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.