Danıştay 12. Daire E.2018/4676 K.2021/4732

Dava konusu istem: Vefat eden eşinden dolayı dul aylığı almakta olan davacı tarafından, vefat eden babasından dolayı da tarafına yetim aylığı bağlanması talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptaline karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince, davacının babası ve eşinin 5434 sayılı Kanun'un yürürlükte bulunduğu dönemde Emekli Sandığı iştirakçisi olmaları nedeniyle 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun Geçici 4. maddesi uyarınca davacıya babası nedeniyle bağlanacak yetim aylığı ve eşi nedeniyle bağlanacak dul aylığı konusunda mülga 5434 sayılı Emekli Sandığı Kanunu hükümlerinin uygulanması gerekmekte olup, bu Kanun'un 94. maddesi uyarınca iki yönden aylığa hak kazananların bu aylıklardan yalnızca birini tercih ederek alabilmeleri mümkün bulunduğundan, davacının hem eşinden dolayı almakla olduğu dul aylığının ödenmeye devam edilmesi,

hemde babasından dolayı yetim aylığı bağlanması yönündeki talebinin reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararında belirtildiği üzere 06/08/2003 tarihinden önce ölen babası nedeniyle hak sahibi olan davacının, eşinden ölüm aylığı almakta olsa da evliliğin ölüm nedeniyle son bulmasından sonra babasından da ölüm aylığı talep etme hakkına sahip olduğu, buna göre vefat eden babasından dolayı kendisine de yetim aylığının bağlanması gerektiğinden davanın reddine ilişkin Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan idare mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.