Danıştay 12. Daire E.2018/5160 K.2021/4896

Dava konusu istem: Sakarya İl Milli Eğitim Müdürlüğünde vekil öğretmen olarak 21/11/1989 - 25/05/1990 tarihleri arasında görev yapan davacı tarafından, hizmet başlangıç tarihinin göreve fiilen başladığı 21/11/1989 olarak düzeltilmesi talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin 25/06/2014 tarihli işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince. 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanunu hükümleri uyarınca, tam kesenek alınmayan günlerin fiili hizmet sürelerinden sayılmayacağı, ay başlarından sonra vazifeye girenlerin o aya ait kıst aylık veya ücretlerinden kesenek alınmayacağı, dolayısıyla bu sürelerin fiili hizmet süresinden sayılmayacağı; ay başlarından sonra vazifeden ayrılanların ise kıst aylık veya ücretlerinden tam kesenek alınarak,

bu sürelerin fiili hizmet sürelerine ekleneceği, bu durumda, göreve başladığı 21/11/1989 tarihi itibarıyla aylığından tam kesenek alınmayan davacının, tam kesenek alınmayan hizmet sürelerinin fiili hizmet süresinden sayılmasına olanak bulunmadığından dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

5434 sayılı Kanun'un 14. maddesi yürürlükten kaldırıldığından dava konusu işlemin hukuki dayanağının bulunmadığı, hizmet süresi başlangıç tarihinin 20 gün geç tespiti nedeniyle bir yıl daha geç emekli olacağı, fiilen göreve başlama tarihi yerine tam aylık alınan tarihin hizmet süresinin başlangıcı olarak kabul edilmesinin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Dava konusu işlemin mevzuata uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.