Danıştay 12. Daire E.2018/5186 K.2021/5324

Dava konusu istem: Davacı tarafından, murisinin Emekli Sandığına tabi hizmetleri üzerinden 01/02/2010 tarihinden itibaren bağlanan kısmi aylığın tam aylığa çevrilmesi için yurt dışında geçen hizmetlerini borçlandırılması talebiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin ...tarih ve ...sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... İdare Mahkemesince; dava konusu uyuşmazlıkta, davacının doğumla Türk vatandaşı olduğu, daha sonra vatandaşlıktan çıkma izni alarak Türk vatandaşlığını kaybettiği, İçişleri Bakanlığı tarafından kendisine, "5203 sayılı Kanunla Tanınan Hakların Kullanılmasına İlişkin Belge" verildiği,

buna göre davacının yurt dışında geçen hizmetlerini borçlanmak ve kısmi aylığının tam aylığa çevrilmesi konusunda yabancı statüsünde değerlendirilemeyeceği, mevzuat hükümlerine göre, Türk vatandaşlarına sağlanan haklardan aynen yararlanmaya devam edeceği, bu duruma göre doğumla Türk vatandaşı olan ve daha sonra vatandaşlıktan çıkma izni alarak Türk vatandaşlığını kaybeden, "5203 sayılı Kanunla Tanınan Hakların Kullanılmasına İlişkin Belge" sahibi olan davacının "Türk Vatandaşı olması" şartını taşımadığından bahisle tesis edilen işlemde hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının murisinin borçlanma talebinde bulunduğu tarihte Türk vatandaşı olmadığından yurt dışında Türk vatandaşı olarak geçirdiği çalışma sürelerini 3201 sayılı Yurt Dışında Bulunan Türk Vatandaşlarının Yurt Dışında Geçen Sürelerinin Sosyal Güvenlikleri Bakımından Değerlendirilmesi Hakkında Kanun'a göre borçlanma imkanının bulunmadığı, dava konusu işlemin iptaline ilişkin Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Türk vatandaşlığından izin almak suretiyle ayrıldığı, borçlanmak istediği sürenin Türk vatandaşlığından izinle ayrıldığı tarihten öncesindeki zaman dilimine ilişkin olduğu, doğumla Türk vatandaşlığını kazanan bir kişinin Türk kanunlarının verdiği haklardan istifade hakkına sahip olduğu belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Bununla birlikte, 11/09/2014 tarih ve 29116 (mükerrer) sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 6552 sayılı İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair Kanun'un 28. maddesi ile 3201 sayılı Yurt Dışında Bulunan Türk Vatandaşlarının Yurt Dışında Geçen Sürelerinin Sosyal Güvenlikleri Bakımından Değerlendirilmesi Hakkında Kanun'un 1. maddesi "Türk vatandaşları ile doğumla Türk vatandaşı olup da çıkma izni almak suretiyle Türk vatandaşlığını kaybedenlerin,

on sekiz yaşını doldurduktan sonra Türk vatandaşı olarak yurt dışında geçen ve belgelendirilen sigortalılık süreleri ve bu süreleri arasında veya sonunda her birinde bir yıla kadar olan işsizlik süreleri ile yurt dışında ev kadını olarak geçen süreleri, bu Kanunda belirtilen sosyal güvenlik kuruluşlarına prim ödenmemiş olması ve istekleri hâlinde, bu Kanun hükümlerine göre sosyal güvenlikleri bakımından değerlendirilir." şeklinde değiştirilmiştir.

Bu durumda, İdare Mahkemesinin 27/05/2014 tarihli kararından sonra, 11/09/2014 tarihinde yürürlüğe giren 3201 sayılı Kanun'un 1. maddesindeki değişiklik uyarınca, İçişleri Bakanlığının kararı ile vatandaşlıktan çıkma izni alarak Türk vatandaşlığından çıkan davacının, yurt dışında geçen ve belgelendirilen sigortalılık süreleri ve bu süreleri arasında veya sonunda her birinde bir yıla kadar olan işsizlik sürelerinin, sosyal güvenlik bakımından değerlendirileceği tabiidir.