Danıştay 4. Daire E.2018/5203 K.2021/5356

Dava konusu istem: Davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla resen tarh eden 2010/3,4,5,8,9 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:… , K:… sayılı kararda; davacının kanuni temsilcisi olduğu. Yapım Organizasyon Prom. İnteraktif Tel. Tic. Ltd. Şti.'nin sahte fatura kullandığından bahisle uyuşmazlık konusu cezalı tarhiyatların yapıldığı ve özel usulsüzlük cezasının kesildiği, davacıya fatura düzenleyen Şişli Vergi Dairesi mükellefi. Film Müzik Yap. İnt. Tv. Ses. Gör. Tic. Ltd. Şti. hakkında.

Vergi Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:… , K:… sayılı kararda, anılan mükellefin sahte fatura düzenlediği sonucuna varıldığından, mahkeme kararı doğrultusunda adı geçen mükellef tarafından düzenlenen faturalar nedeniyle tarh edilen cezalı katma değer vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı, davacı adına 213 sayılı Kanunun 353/1.bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasında ise hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince.

Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 17. maddesine eklenen 9. fıkrası uyarınca şirketin tasfiye öncesi ve tasfiye dönemine ilişkin vergi borçları için kanuni temsilciler ve tasfiye memurları adına tarhiyat yapılabilmesi ve ceza kesilebilmesi için şirket hakkında yapılan vergi incelemesinin şirketin tasfiye sürecinin sona ermesinden önce tamamlanması gerektiği, şirketin tasfiyesi tamamlanmadan incelemenin bitirilememesi veya şirketin tasfiyesinin tamamlanmasından sonra vergi incelemesi yapılmasını gerektiren bir durumun ortaya çıkması halinde alacaklı konumunda olan vergi dairesinin,

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun "Ek Tasfiye" başlıklı 547. maddesine göre asliye ticeret mahkemesinden ek tasfiye talep etmek suretiyle inceleme yapma imkanı bulunduğu, dava konusu olayda, şirketin 19/10/2015 tarihinde re'sen terkin edildiği, şirket adına düzenlenen inceleme raporunun ise 26/11/2015 tarihli olduğu, davacının kanuni temsilcisi olduğu şirket hakkında incelemenin şirketin terkin edildikten sonra yapıldığı görüldüğünden davacı adına kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

İstinaf başvurusunun belirtilen gerekçe ile reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, resen terkin edilen şirketin tüzel kişiliği sona ermesine rağmen vergisel açıdan sorumluluğunun devam ettiği, şirketin tasfiye öncesi dönemlerine ilişkin vergi inceleme raporu düzenlenebileceği, yasal düzenlemelerde buna engel bir hükmün bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Dava konusu işlemin tesis edildiği tarihte yürürlükte olan 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu’nun "Tasfiye" başlıklı 17. maddesinin 9. fıkrasında; tasfiye edilerek tüzel kişiliği ticaret sicilinden silinmiş olan mükelleflere tasfiye öncesi ve tasfiye dönemlerine ilişkin olarak salınacak her türlü vergi tarhiyatı ve kesilecek cezaların, müteselsilen sorumlu olmak üzere; tasfiye öncesi dönemler için kanuni temsilcilerden, tasfiye dönemi için ise tasfiye memurlarından herhangi biri adına yapılacağı, limited şirket ortaklarının, tasfiye öncesi dönemlerle ilgili bu kapsamda doğacak amme alacaklarından şirkete koydukları sermaye hisseleri oranında sorumlu olacakları, bu fıkra uyarınca tasfiye memurlarının sorumluluğunun, tasfiye sonucu dağıtılan tutarla sınırlı olacağı hüküm altına alınmıştır.

3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanununun 29. maddesinin (a) bendinde; mükelleflerin yaptıkları vergiye tabi işlemler üzerinden hesaplanan katma değer vergisinden kendilerine yapılan teslim ve hizmetler dolayısıyla hesaplanarak fatura ve benzeri vesikalarda gösterilen katma değer vergisini indirebilecekleri belirtilmiştir.

213 Sayılı Vergi Usul Kanununun 3. maddesinin (B) bendinde ise; vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu kurala bağlanmıştır. Bu kuralın gereği olarak yükümlülerin Katma Değer Vergisi Kanununun yukarıda söz edilen 29. maddesi hükmünden yararlanabilmelerinin ön şartı fatura ve benzeri vesikaların gerçeği yansıtmasıdır.

Şirketlerin tüzel kişiliği ortadan kalksa dahi, tasfiye dönemi ve tasfiye öncesi döneme ilişkin vergi inceleme raporu düzenlenebileceği, tüzel kişilik sona erdikten sonra, şirket hak ve borç sahibi olamayacağından, rapor uyarınca yapılacak tarhiyatın ise tasfiye öncesi dönemler için kanuni temsilci, tasfiye dönemi için ise tasfiye memuru adına yapılması gerekmektedir.

Bu itibarla, tüzel kişiliği olmayan bir şirket hakkında vergi incelemesi yapılamayacağı gerekçesiyle özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasına ilişkin Vergi Dava Dairesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. fıkrasında verilmesi ve alınması icap eden fatura, gider pusulası, müstahsil makbuzu ile serbest meslek makbuzlarının verilmemesi, alınmaması veya düzenlenen bu belgelerde gerçek meblağdan farklı meblağlara yer verilmesi halinde; bu belgeleri düzenlemek ve almak zorunda olanların her birine, her bir belge için bu belgelere yazılması gereken meblağın veya meblağ farkının %10'u nispetinde özel usulsüzlük cezası kesileceği hükme bağlanmıştır.

Bu madde uyarınca özel usulsüzlük cezası kesilebilmesi için cezayı gerektiren fiilin, bütün unsurları ile tamam olması ve bu fiilin yine vergi inceleme ve yoklama araç ve teknikleri ile hiçbir tereddüte yer vermeyecek şekilde somut olarak ortaya konulması gerekmektedir.

Olayda özel usulsüzlük cezası kesilebilmesi için cezayı gerektiren fiilin, bütün unsurları ile hiçbir tereddüte yer vermeyecek şekilde somut olarak ortaya konulmadığından özel usulsüzlük cezasını kaldıran mahkeme kararına karşı yapılan istinaf başvurusunu reddeden Vergi Dava Dairesi kararında sonucu itibarıyla hukuka aykırılık görülmemiştir.