Danıştay 12. Daire E.2018/5209 K.2021/5076

Dava konusu istem: 3201 sayılı Yurt Dışında Bulunan Türk Vatandaşlarının Yurt Dışında Geçen Sürelerinin Sosyal Güvenlikleri Bakımından Değerlendirilmesi Hakkında Kanun hükümleri uyarınca yurt içi ve yurt dışı hizmet süreleri birleştirilerek yurt içinde geçen hizmet süresi ile orantılı olarak 01/02/2002 tarihinden itibaren kısmi aylık bağlanan davacının, kısmi aylığın tam aylığa dönüştürülmesi amacıyla mevcut hizmet süresini 15 yıla tamamlayacak şekilde borçlandırılması için yaptığı başvurunun reddine ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. İdare Mahkemesince.

3201 sayılı Yurt Dışında Bulunan Türk Vatandaşlarının Yurt Dışında Geçen Sürelerinin Sosyal Güvenlikleri Bakımından Değerlendirilmesi Hakkında Kanun'da kısmî aylık, tam aylığa dönüştürülürken borçlanılacak hizmet süresinin tespitinde, kısmî aylığın bağlandığı tarihteki hükümlerin uygulanacağı yolunda bir düzenleme bulunmamasına karşın, Yurt Dışında Geçen Sürelerin Borçlandırılması ve Değerlendirilmesine İlişkin Yönetmeliğin 16. maddesinin son fıkrasında.

"Tam aylık bağlanması için gerekli şartların tespitinde, sigortalılık süresi aranmaksızın kısmi aylığın başlangıç tarihindeki ilgili sosyal güvenlik kanunlarına ait hükümler uygulanır." kuralına yer verilmek suretiyle tam aylık talebinde bulunulan tarih yerine, çok önce bağlanmış olan kısmî aylık (ilk aylık) tarihi esas alınarak borçlanılacak hizmet süresinin tespit edileceği düzenlenmiş olup, anılan Yönetmelik kuralının dayanağı olan Kanun hükümlerine aykırı olduğu,

zira, 3201 sayılı Kanun'un 9. maddesinde, kısmî aylık bağlanmış olanların talep ettikleri takdirde borçlarını tamamen ödemeleri şartıyla kısmî aylıklarının tam aylığa çevrileceği kurala bağlanmış olup, talepte bulunma bakımından zaman kısıtlaması içermeyen ve borcunu tamamen ödeme dışında bir koşula yer verilmeyen bu yasal düzenlemede yer almayan koşulların düzenleyici idari işlemlerle yürürlüğe konulamayacağı,

Anayasa'nın 124. maddesi uyarınca kanunların ve tüzüklerin uygulanmasını sağlamak üzere yürürlüğe konulan yönetmeliklerin hiçbir Kanun hükmüne aykırı kural içeremeyeceklerinden ve dayanağı olan Kanun hükümlerine aykırı bulunduğu anlaşılan söz konusu Yönetmelik hükmünün iptal edilmemiş olması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulû Kanunu'nun 7. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bu düzenlemeye dayalı işlemin iptaline engel teşkil etmeyeceğinden, anılan Yönetmelik hükmüne göre tesis edildiği anlaşılan işlemde hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

5434 sayılı Emekli Sandığı Kanunu'na göre istekle yaş haddinden dolayı aylık bağlanabilmesi için gerekli olan 61 yaşın dolum tarihinden önce müracaat suretiyle sözleşme hükümlerine göre kısmi aylık bağlatmış olanlara, bu aylığın 3201 sayılı Kanun uyarınca tam aylığa dönüştürülebilmesi için, ilgililerin istekle emeklilik hükümlerinin gerektirdiği ve kadın ise 20, erkek ise 25 fiili hizmet yıllarının doldurulması için gerekli olan hizmet süresinin borçlandırılması gerektiği, davacıya 61 yaşından önce 01/02/2002 tarihinde kısmi aylık bağlandığından,

kısmi aylığın tam aylığa dönüştürülebilmesi için 25 hizmet yılını tamamlayacak şekilde borçlandırılması gerektiğinden, başvurunun reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı, ayrıca Kurum aleyhine harca hükmedilmesinin de bozmayı gerektirdiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.