Danıştay 12. Daire E.2018/5355 K.2020/4769

Dava konusu istem: 5434 sayılı T.C. Emekli Sandığı Kanunu'na göre emekli aylığı almakta iken 16/02/1990 tarihinde vefat eden eşinden dolayı dul aylığı bağlanan davacı tarafından, Emekli Sandığı iştirakçisi iken 12/05/1967 tarihinde vefat eden babasından dolayı da tarafına yetim aylığı bağlanması talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin işlemin iptaline karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince; davacının eşi ve babasının Emekli Sandığı iştirakçisi iken vefat etmiş olmaları sebebiyle 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun Geçici 4. maddesi uyarınca dava konusu uyuşmazlık hakkında mülga 5434 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanması gerektiği, buna göre.

5434 sayılı Kanun'un 94. maddesi uyarınca, Sandıktan dul aylığı almakta olan davacıya aynı zamanda babasından dolayı yetim aylığı bağlanmasının mümkün bulunmadığı, öte yandan; her ne kadar davacı tarafından, 4958 sayılı Kanun ile 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 68. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlük tarihinden önce vefat eden babasından dolayı ayrıca yetim aylığının da bağlanması gerektiği iddia edilmişse de, davacının,

vefat eden eşi ve babasının Sandık iştirakçisi olması sebebiyle 5434 sayılı Kanuna tabi olduğu ve 506 sayılı Kanun hükümlerinden yararlanmasının hukuken mümkün bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, 506 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik gereğince, vefat eden babasından dolayı yetim aylığına hak kazandığı, yetim aylığı bağlanabilmesi için gerekli tüm şartları taşıdığı, İdare Mahkemesince verilen kararın hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.