Danıştay 12. Daire E.2018/5357 K.2020/4278

Dava konusu istem: Bitlis İli, … İlçesi, … Köyünde geçici köy korucusu olarak görev yapmakta olan davacı tarafından; 21/08/1994 tarihinde keşif ve gözetleme görevi sırasında teröristlerle çıkan çatışmada yaralandığından bahisle, vazife malullüğü aylığı bağlanması talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin işlemin iptaline karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince. 442 sayılı Köy Kanunu'nun 74. maddesiyle, geçici köy korucularının görevde bulundukları süre içinde yaralanmaları veya ölümleri halinde, haklarında 2330 sayılı Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması Hakkında Kanun hükümlerinin uygulanmasının kurala bağlandığı.

2330 sayılı Kanun'la da, barışta güven ve asayişi korumakla görevli olanların, bu görevlerinden dolayı ya da görevleri sona ermiş olsa bile yaptıkları hizmet nedeniyle derhal veya bu yüzden maruz kaldıkları yaralanma veya hastalık sonucu ölmeleri veya sakat kalmaları halinde ödenecek nakdi tazminat ile bağlanacak aylığa ilişkin usul ve esasların düzenlendiği; anılan Kanun'un 4. maddesinin (d) bendinde, herhangi bir sosyal güvenlik kurumuna tabi olmayanların engelli hale gelmeleri halinde 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyet Emekli Sandığı Kanunu'na göre vazife malullüğü aylığı bağlanması ve bu aylığın %25 artırımlı ödenmesinin öngörüldüğü.

5434 sayılı Kanun'un 44. ve 45. maddelerinde, iştirakçilerin vazifelerini yaptıkları sırada, vazifelerinden dolayı, görevlerini yapamayacak duruma gelmeleri halinde vazife malulü sayılmalarının öngörüldüğü; bakılan uyuşmazlıkta, Mahkemelerince verilen 13/07/2014 tarihli ara kararına istinaden, GATA Hastanesince düzenlenen … tarihli sağlık kurulu raporunda, "Ortopedik açıdan ateşli silah kullanır. Geçici Köy Koruculuğu görevine devam eder.

Hasta görevini icra ederken geçirdiği kazadan olup olmadığı mevcut belgelerle tarafımızdan tespit edilememiştir.

Tüm vücut foksiyon kayıp oranı %0'dır." ibarelerine yer verildiği; buna göre, davacının vücut fonksiyon kaybının bulunmadığı ve görevini ifa etmesinde herhangi bir sakıncanın olmadığı anlaşıldığından; davacının vazife malulü sayılmasının ve 2330 sayılı Kanun'un aylığa ilişkin hükümlerinden yararlandırılmasının mümkün bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, 21/08/1994 tarihinde keşif ve gözetleme görevi sırasında çıkan çatışmada yaralandığı; olay günü Tatvan 100 Yataklı Askeri Hastanesi Baştabipliğinde yapılan muayenede iki adet mermi girişinin saptandığı ve 20 gün iş göremez raporu verildiği; Bitlis Devlet Hastanesince düzenlenen 03/10/2013 tarihli sağlık kurulu raporuna göre de, yürüme bozukluğunun ve kas-iskelet sisteminde %37 oranında fonksiyon kaybının bulunduğu, halen bir adet merminin vücudunda bulunması nedeniyle yürümekte zorlandığı, bu nedenle 2330 sayılı Kanun kapsamında vazife malulü sayılması gerekirken, aksi yönde tesis edilen işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı belirtilerek, Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.