Danıştay 12. Daire E.2018/5453 K.2021/6149

Dava konusu istem: Askerlik görevini ......Gemisinde er olarak yerine getirmekteyken 28/02/2010 tarihinde intihar girişiminde bulunmak suretiyle hayatını kaybeden ...'in babası olan davacı tarafından, hakkında vazife malullüğü hükümlerinin uygulanması talebiyle yapılan 10/02/2015 tarihli başvurunun zımnen reddine ilişkin işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... İdare Mahkemesince, davacının oğlunun intihar ederek yaşamını yitirdiğinin sabit olması ve 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanunu'nun 48. maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendinde, intihara teşebbüs halinde vazife malullüğü hükümlerinin uygulanmayacağının düzenlenmesi nedeniyle, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

...'in intihar etmesine neden olan psikolojik rahatsızlığının, askerlik görevini yerine getirmesi sırasında üstlerinin tutum ve davranışları neticesinde meydana geldiği, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarında da vurgulandığı üzere, askeri birimlerin kontrolünde bulunan kışlada meydana gelen ölüm olayının vazifeden kaynaklanmadığını ispat etme yükümlülüğünün idareye ait olduğu, ölümün aydınlatılamadığı durumlarda, Devletin sorumluluğu üstlenmesi gerektiği, bu yönde emsal yargı kararlarının bulunduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanunu'nun 48. maddesinde yer alan düzenleme gereğince tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.