Danıştay 12. Daire E.2018/5464 K.2020/3750

Dava konusu istem: Davacı tarafından, vefat eden annesinin 1944 - 1954 yılları arasında 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanunu'na tabi hizmeti bulunduğu için annesinden dolayı yetim aylığı bağlanması talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin işlemin iptaline karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:… İdare Mahkemesinnce; davacının annesi …'ın, idarece tespit edilen 1954 yılına ait 9 ay 5434 sayılı Kanun’a tabi hizmetinin yanı sıra, 1942 - 1944 tarihleri arasında Riyaseti Cumhur Filarmonik Orkestra'sında geçen 2 yıl 28 gün hizmetinin daha bulunduğu, ancak bu durumda dahi toplam 2 yıl 9 ay 28 gün hizmet süresinin bulunduğu, dolayısıyla toplam hizmet süresi 5 yıldan (1800 günden) az olduğundan, davacının aylık bağlanması istemiyle yapmış olduğu başvurunun, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu ve 5434 sayılı Emekli Sandığı Kanunu uyarınca reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka ve mevzuata aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, annesinin 1944-1954 yılları arasında çalıştığı, ancak Mahkeme tarafından bu çalışma sürelerinin tespiti için yapılan yazışmalarda yalnızca Milli Eğitim Bakanlığındaki 9 aylık çalışma süresinin görünmekte olduğu, idareler tarafından, çalışmalar ikrar edilmekle birlikte eksik kayıt tutulmuş olması ya da arşiv hatası nedeniyle hizmetler tespit edilemediğinden, idarenin bu eksik ve kusurlu hizmeti nedeniyle mağdur edildiği ve Mahkemenin eksik ve hatalı inceleme neticesi verdiği kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.