Danıştay 12. Daire E.2018/5876 K.2021/5539

2- ...Kurumu Başkanlığı VEKİLİ : Av. ...

KARŞI TARAF (DAVACI) : ...'i temsilen ... Kamu Görevlileri Sendikası VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU

...İdare Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: ... Ağız ve Diş Sağlığı Merkezinde röntgen teknisyen yardımcısı olarak görev yapan davacının, radyoaktif ve radyoiyonizan maddelerle çalıştığından bahisle fiili hizmet süresi zammından yararlandırılması için yaptığı başvurunun reddine ilişkin ...tarih ve ...sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... İdare Mahkemesince; dosyadaki bilgi ve belgelerden, 1997 yılından itibaren röntgen ünitesinde fiilen çalıştığı ve şua iznini kullandığı gibi fiili hizmet süresi ile ilgili icmal bordroları çalıştığı kurumca düzenlenerek fiili hizmet süresi karşılıklarının ödendiği anlaşılan davacının, çalışmalarının niteliği itibarıyla fiili hizmet süresi zammından yararlandırılması gerekirken aksi yönde tesis edilen işlemde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle, dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Sağlık Bakanlığı tarafından; 3153 sayılı Kanun'un 3. maddesine istinaden çıkarılan Radyoloji, Radyum ve Elektrikle Tedavi Müessseleri Hakkındaki Nizamname'nin 19. maddesi uyarınca, diş muayenehanelerinde görevli kişilerin, röntgen filmlerini ve hastaları tutmayacağının açık olması ve teknolojik gelişmeler nedeniyle artık radyasyona maruz kalmalarının söz konusu olmaması karşısında, davacının fiilili hizmet süresi zammından yararlandırılmasının mümkün olmadığı belirtilerek, Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı tarafından; Radyoloji, Radyum ve Elektrikle Tedavi Müesseseleri Hakkındaki Nizamname'nin 19. maddesi uyarınca, diş muayenelerinde röntgen çekiminde film bizzat hasta tarafından tutulduğundan ve sorumlu personel film çekimi sırasında en az iki metre koruyucu engel arkasında bulunduğundan, direkt olarak ışına maruz kalmalarının söz konusu olmadığı, bu nedenle fiili hizmet süresi zammından yararlandırılmamalarında hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek, Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Mahkeme kararının hukuka uygun olduğu, istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince; Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 694 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 203. maddesi uyarınca Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu yerine Sağlık Bakanlığı hasım mevkiine alınarak işin gereği görüşüldü:

İLGİLİ MEVZUAT VE HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığının temyiz istemi yönünden;

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde belirtilen sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, bozulmasını gerektirecek bir neden bulunmadığından, Sosyal Güvenlik Kurumunun temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

Davalı Sağlık Bakanlığının temyiz istemine gelince,

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun, temyize konu kararın verildiği tarihte yürürlükte olan 46. maddesinde; Danıştay dava daireleri ile idare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarına karşı, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde Danıştayda temyiz yoluna başvurulabileceği hükme bağlanmıştır.

Öte yandan, 2577 sayılı Kanun'un 48. maddesinin 6. fıkrasında; temyizin kanuni süre geçtikten sonra yapılması halinde, kararı veren mercinin temyiz isteminin reddine karar vereceği, ilgili mercinin bu kararına karşı, tebliğ tarihini izleyen günden itibaren yedi gün içinde temyiz yoluna başvurulabileceği, 7. fıkrasında ise; temyizin kanuni süre içinde yapılmadığının, dosyanın gönderildiği Danıştayın ilgili dairesi ve kurulunca saptanması halinde, 6. fıkrada sözü edilen kararın daire ve kurulca kesin olarak verileceği belirtilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden; temyize konu Mahkeme kararının davalı Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumuna 03/08/2016 tarihinde tebliğ edilmesine karşın, 30 günlük temyiz süresinin son günü olan 02/09/2016 tarihi geçirildikten sonra, 06/09/2016 tarihinde kayda giren dilekçe ile temyiz isteminde bulunulduğu anlaşıldığından, davalı Sağlık Bakanlığının (Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumunun) temyiz isteminin incelenmesine süre aşımı nedeniyle hukuken olanak bulunmamaktadır.