Danıştay 12. Daire E.2018/5982 K.2021/6528

Dava konusu istem: Sosyal Güvenlik Kurumu İzmir İl Müdürlüğünde tabip olarak görev yapmakta iken Devlet memurluğundan çıkarılan davacının, malulen emekli edilmesi talebiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin 12/06/2015 tarihli işlemin iptali ile özlük haklarının ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince, davacının, emeklilik talebinde bulunduğu tarihte fiilen görevde olması ve kadrosuyla ilişiğinin kesilmediği dikkate alındığında, 5510 sayılı Kanun'un 4. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi kapsamında sigortalı olarak kabul edilmesi gerektiğinden, emeklilik talebinin, 5510 sayılı Kanun'un Geçici 4. maddesi kapsamında değerlendirilerek gerekli diğer şartları taşıması halinde karşılanması gerekirken, 21/04/2015 tarihi itibarıyla görevine son verildiğinden bahisle reddedilmesine ilişkin işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle, dava konusu işlemin iptaline;

davacının emeklilik başvurusunun diğer şartlar yönünden değerlendirileceğinden, emeklilikten kaynaklanan özlük hakları yönünden bu aşamada karar verilmesine hukuken olanak bulunmadığı gerekçesiyle, istemin bu kısmı hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının 21/04/2015 tarihi itibarıyla görevine son verildiği, görevinden ayrıldığı tarihte 5434 sayılı Kanun'a tabi 20 yıl 6 ay 15 gün hizmetinin bulunduğu, dava konusu işlemin usul ve yasaya uygun olduğu, Kurumun yargı harçlarından muaf olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İdare Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu belirtilerek, istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.